تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 333

مساهمون:

ص٣٣٣
اين آفرينش و تدبير كه سرانجام به رستاخيز منتهى مىشود بدان سبب است كه خداوند حق مطلق است و باطل از او سرنمىزند ، در حالىكه آفرينش بدون رستاخيز بيهوده است ، و نيز بدان سبب است كه خدا پيوسته مردگان را حيات مىبخشد پس برپا كردن رستاخيز بر او دشوار نيست و نيز اين‌كه او بر انجام هركارى تواناست . ( 6 ) و نيز با توجه به اين حقيقت است كه قيامت آمدنى است و هيچ شكى در آن نيست و اين‌كه خدا همهء كسانى را كه در گورهايند برمىانگيزد . ( 7 ) امّا از ميان مردم كسى است كه دربارهء خدا و صفات او مجادله مىكند بىآن‌كه به دانشى برخاسته از دليل عقلى متّكى باشد يا با هدايت و الهامى از جانب خدا دلش به نور معرفت روشن شده باشد و يا به كتابى آسمانى كه روشنگر است تمسّك نموده باشد . ( 8 ) اين در حالى است كه او از سر تكبّر پهلوى خود را مىگرداند و روى برمىتابد تا مردم را از راه خدا به گمراهى بيفكند . براى او در اين جهان خوارى و رسوايى است و روز قيامت عذاب آن آتش برافروخته را به او خواهيم چشانيد . ( 9 ) [ به او گفته مىشود : ] اين كيفر به سزاى دستاوردى است كه خود پيش فرستاده‌اى ، و نيز از آن‌روست كه خدا به بندگانش ستم نمىكند ، بلكه به هركسى آنچه را كه درخور اوست مىدهد . ( 10 ) و از ميان مردم كسى است كه خدا را يكسويه و در برخى شرايط عبادت مىكند ؛ پس اگر خيرى به او رسد دلش به آن آرام مىگيرد و به عبادت خدا و دين او دل خوش مىكند ، و اگر رنج و محنتى به او رسد روى مىگرداند و از عبادت خدا بازمىايستد . او در دنيا و آخرت زيان ديده است و زيانكارى آشكار همين است . ( 11 ) به جاى خدا چيزى را مىپرستد كه نه به او زيانى مىرساند و نه به او سودى مىبخشد . اين است آن گمراهى كه با حق فاصله‌اى دور و دراز دارد . ( 12 ) روز قيامت دربارهء معبودش مىگويد : كسى كه زيان او از سودش نزديك‌تر است قطعا بد سرپرست و بد همدمى است . ( 13 ) قطعا خداوند كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند به بوستان‌هايى پردرخت كه از زير آنها نهرها روان است درمىآورد . به يقين خدا آنچه را بخواهد انجام مىدهد . ( 14 ) هركس مىپنداشت كه خدا هرگز پيامبرش را در دنيا يارى نمىكند و دين او را رونق نمىبخشد و در آخرت نيز او را يارى نمىكند و بر او و پيروانش رحمت نمىآورد ، اكنون كه شوكت او و كثرت پيروانش را مىبيند و به خشم مىآيد بايد ريسمانى به آسمان كشد ، سپس خود را بدان حلق‌آويز كند ، آن‌گاه بنگرد كه آيا اين كار خشم او را از بين مىبرد . ( 15 )