فصل چهارم در بعضى آداب مطلق روزه و مستحبّات و مكمّلات آن
بدان كه از براى روزه آداب شرعيّهاى چند هست كه اگر چه اهمال آنها باعث بطلان روزه در ظاهر نمىشود ، امّا تمام شدن روزه و كمال آن و رسيدن آن به درجهء قبول ، موقوف است به مراعات كردن و جا آوردن آنها .
و بيان اين مطلب آن است كه هر روزهدارى كه خواهد روزهء او كامل باشد و به مثوباتى كه حق تعالى از براى روزهداران وعده داده است برسد ، بايد خود را از معصيت نگه دارد و پارهاى از اوقات شب و روز را مصرف عبادت نمايد .
از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : « هرگاه روزهدارى ، بايد روزه باشد گوش تو و چشم تو و موى تو و پوست تو و جميع اعضاى تو » ؛ يعنى بايد اينها را از محرّمات بازدارى ، بلكه از مكروهات نيز بازدارى . و فرمود كه : « بايد روز روزهء تو مانند روز افطار تو نباشد » « 1 » .
و نيز از آن حضرت مروى است كه : « روزه نه همين امساك از خوردن و آشاميدن است تنها ، بلكه بايد در روز روزه نگاه داريد زبان خود را از دروغ و بپوشانيد
هامش
( 1 ) . تهذيب الأحكام 4 : 194 / 554 ؛ الفقيه 2 : 67 / 278 ؛ وسائل الشيعة 10 : 161 / 1 .