فصل دويم در بيان مستحقّ خمس و طريق قسمت كردن آن و آداب دادن آن
و در آن هشت مسأله است :
مسألهء اول :
بدان كه خمس شش حصّه مىشود : يك حصّه از خداست و يك حصّه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و يك حصّه از ذوى القربى كه عبارت است از امام عصر عليه السّلام و يك حصّه از يتيمان سادات و يك حصّه از فقراء و مساكين سادات و يك حصّه از ابناء السبيل سادات .
و حصّهء خدا از حضرت رسول است و بعد از آن از امام است . پس بعد از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله نصف خمس مال امام است و نصف ديگر مال يتيمان و مساكين و ابناء السبيل سادات . و اين تقسيم در جميع اقسام خمس است .
مسألهء دويم :
بدان كه در زمان حضور امام - عليه الصلاة و السّلام - جميع خمس را به خدمت آن حضرت مىبردهاند و مشهور آن است كه حضرت نصف را خود بر مىداشته و نصف را به آن سه فرقهء سادات كه مذكور شد مىدادهاند و به هر يك به قدر كفايت ايشان در يك سال مىدادهاند . و آنچه از نصف ايشان زياد مىآمده ، خود برمىداشتهاند و اگر وفا نمىكرده ، از حصّهء خود همه را مىدادهاند و ايشان به منزلهء عيال آن حضرت بودهاند .