گرفت ، در ماه رمضان بگيرد . يعنى هرگاه مثلا نذر كرده باشد كه روز پنجشنبه را روزه بگيرد ؛ خواه سفر و خواه حضر ، پس در سفر روزهاى پنجشنبه ماه رمضان را نبايد روزه بگيرد . و همچنين هرگاه در ماه رمضان در مدينه باشد و قصد اقامه نكرده باشد ، نمىتواند كه سه روز روزهء سنّتى در مدينه را بگيرد ، بلكه بعد از خروج رمضان مىتواند بگيرد .
مسألهء يازدهم :
بدان كه چهار موضع است كه هرگاه مسافر در اثناى سفر به يكى از آن چهار موضع برسد ، مخيّر است كه نماز را تمام كند يا قصر ، و آن مسجد الحرام و مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و مسجد كوفه و حاير كربلا است . و تخيير در اين چهار موضع مخصوص نماز است و شامل روزه نيست . پس اگر مسافر در يكى از اين چهار موضع قصد اقامه « 1 » نكند ، واجب است كه روزه را افطار كند .
هامش
( 1 ) . يعنى اقامت ده روز .