ابتدا به خاك ماليده شود .
مسألهء ششم : در پاك شدن ظرف از شستن
- به نحوى كه مذكور شد - فرقى ميان اقسام ظروف نيست . پس هر ظرفى كه نجس شده باشد ، از شستن به طريق مذكور پاك مىشود ؛ خواه آن ظرف از قبيل مس و چينى و كاشى باشد يا از قبيل چوب و خزف و كدو . و ابن جنيد « 1 » گفته است كه ظرف چوب و خزف و كدو هرگاه از خمر نجس شود ، قابل طهارت نيست و به شستن پاك نمىشود . و اين قول ، ضعيف است .
مسألهء هفتم : طريق شستن ظرف به آب قليل
آن است كه آب در آن ريزند و آن را حركت دهند ، به نحوى كه آب به همه جاى آن برسد ، پس آن آب را بريزند يا به آلتى خالى كنند . پس در هر نجاستى كه سه نوبت بايد شسته شود ، بايد سه بار ريختن آب به ظرف و حركت دادن و خالى كردن به عمل آيد و در نجاستى كه هفت نوبت بايد شسته شود ، لازم است كه هفت بار ريختن و حركت دادن و خالى كردن به عمل آيد . و اگر ظرف را از آب پر كنند ، احتياج به حركت دادن نيست « 2 » . و اگر ظرف نجس از ظروفى باشد كه در زمين محكم كرده باشند ، مثل ديگ و خم دكان ، طريق تطهير آنها به همين نحو است كه آن را پر كنند و بشويند تا سه نوبت تمام شود يا ظرفى را آب كنند و از پايين گرفته تا به بالا آب بريزند كه آب به همهء مواضع آن برسد ؛ پس آن را خشك سازند و نوبت ديگر چنين كنند تا سه نوبت به عمل آيد . و ديگر پر كردن آن در هيچ نوبتى لازم نيست « 3 » . و اگر اندكى آب در ته آن بماند كه به ظرفى ديگر نتوان برداشت ، آن را به پنبه يا لتّه بردارند .
هامش
( 1 ) . محقق در المعتبر 1 : 467 ، از ابن جنيد نقل كرده است .
( 2 ) . اولى آن است كه هرگاه ظرف پر كرده شود ، باز حركت داده شود ؛ اگر چه به دست ماليدن به آن ظرف باشد . ( احمد )
( 3 ) . هرگاه ظرفى كه در زمين محكم است پر كنند ، باز بهتر آن است كه دست به آن ماليده يا به معاونت آلتى بايد حركت داده شود . ( احمد )