به ركوع رود ، و همچنين تا پنج نوبت . و چون سر از ركوع پنجم بردارد ، سجود رود و دو سجده به جا آورد . پس برخيزد و ركعت دوم را به طريق ركعت اول به جا آورد ، و بعد از تشهّد سلام دهد . و اين طريق ، افضل است از طريق دوم كه مذكور مىشود .
طريق دوم : آن كه در هر ركعت بعد از حمد ، بعضى از سوره را بخواند
و به ركوع رود . چون سر از ركوع بردارد ، از موضع قطع بعضى ديگر از آن سوره را بىحمد بخواند ، و همچنين كند تا در ركوع پنجم هر يك از دو ركعت سوره تمام شود كه در هر ركعت ، يك فاتحه و يك سوره خوانده شود و در هر ركعت ، يك سوره بر پنج ركوع تفريق شود .
و سنّت است كه بعد از سر برداشتن از هر ركوع ، « اللّه اكبر » بگويد و دستها را تا برابر رو بردارد ؛ مگر در ركوع پنجم و دهم . و چون سر از ركوع بردارد ، « سمع اللّه لمن حمده » بگويد ، نه « اللّه اكبر » . و سنّت است كه پيش از هر ركوع جفتى ، قنوت بخواند ؛ يعنى پيش از ركوع دوم و چهارم و ششم و هشتم و دهم . و اين دو طريقى است كه در آن شبهه و خلافى نيست و اگر چه طريق اول افضل است . و سه احتمال ديگر است كه در صحت آن خلاف است :
اول : آن كه در يك ركعت به طريق اول عمل شود و در ركعت ديگر به طريق دوم .
دوم : آن كه در يك ركعت ، جمع ميان اتمام سوره و تبعيض آن كند ؛ يعنى در يك ركعت پيش از ركوع اول يا پيش از هر يك از ركوع اول و دوم يا هر يك از اول و دوم و سيم و پيش از ركوع پنجم تنها يا پنجم و چهارم و يا پنجم و چهارم و سيم ، سوره را بعد از خواندن حمد تمام كند و در باقى ركوعها ، يعنى چهار ركوع يا سه ركوع يا دو ركوع ، ابعاض يك سوره را قسمت كند . به شرطى كه قبل از آن ركوعى كه سوره از سر گرفته مىشود ، به قصد اتمام نماز يا به قصد آن كه بر آن ركوع و بر ركوعهاى بعد از آن قسمت شود ، حمد را بخواند ؛ زيرا كه - بنابر اشهر و اقوى - هرگاه سوره را تمام كند و هنوز پنج ركوع تمام نشده باشد ، بعد از سر برداشتن ، اعادهء حمد