باشد و خواهد به نماز عيد رود ، اول به مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله رود و دو ركعت نماز سنّت بگذارد ، آنگاه به مصلّى رود .
و ظاهر آن است كه اين دو ركعت ، نمازى است على حده كه مستحب است و نماز تحيت مسجد نيست ؛ زيرا كه از حديثى [ كه ] در اين باب « 1 » رسيده فهميده مىشود كه هر كه در مدينه باشد چون خواهد به نماز عيد رود ، سنّت است كه اين دو ركعت نماز را در مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به جا آورد - هم چنان كه آن حضرت چنين مىفرمود - و خواه در آن وقت در مسجد باشد يا در بيرون مسجد باشد ؛ يعنى اگر در بيرون مسجد باشد در وقت اراده كردن مصلّى بايد به مسجد رود و اين دو ركعت را به جا آورد و آنگاه به مصلّى رود . و اگر اين دو ركعت نماز ، نماز تحيت مىبود ، از براى كسى كه در مسجد باشد و خواهد بيرون رود مستحب نمىبود ؛ زيرا كه نماز تحيت در وقت دخول است نه در هنگام خروج . پس حمل كردن اين دو ركعت نماز بر نماز تحيت - هم چنان كه بعضى « 2 » از متأخرين مرتكب شدهاند - راهى ندارد .
مسألهء هشتم : هرگاه عيد در روز جمعه واقع شود
، اصح و مشهور آن است كه هرگاه نماز عيد را كرده باشد ، در كردن و نكردن نماز جمعه مخير است . و بايد پيش نماز در خطبهء نماز عيد مردم را اخبار كند كه هر كه به نماز عيد حاضر شده باشد ، در نماز جمعه مخير است اگر خواهد حاضر شود و اگر خواهد حاضر نشود .
و اظهر و اشهر آن است كه حضور امام جمعه به مسجد در ظهر واجب است كه اگر مردم جمع شوند ، نماز جمعه به جا آورد و اگر عدد نماز جمعه جمع نشود ، ظهر را به جا آورد . و بعضى « 3 » گفتهاند كه : امام نيز مثل مأمومين در حضور و عدم حضور مخير
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 7 : 430 ، باب 7 من أبواب صلاة العيد ، ح 10 .
( 2 ) . المعتبر 2 : 324 ؛ تذكرة الفقهاء 4 : 160 ، مسألهء 463 ؛ روض الجنان 2 : 803 .
( 3 ) . الخلاف 1 : 673 ، مسألهء 448 ؛ مدارك الأحكام 4 : 120 .