يازدهم : آن كه پيش نماز و منفرد ، فاتحه و سوره را بلند بخوانند ، بلكه قنوت و ساير اذكار را نيز بلند بخوانند .
دوازدهم : آن كه در قنوت بعد از هر تكبيرى از نه تكبير ، اين دعا را بخواند :
« اللهمّ أهل الكبرياء و العظمة ، و أهل الجود و الجبروت ، و أهل العفو و الرحمة ، و أهل التقوى و المغفرة أسألك بحقّ هذا اليوم الذي جعلته للمسلمين عيدا و لمحمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ذخرا و شرفا و مزيدا أن تصلّي على محمّد و آل محمّد ، و أن تدخلنا في كلّ خير أدخلت فيه محمّدا و آل محمّد ، و أن تخرجنا من كلّ سوء أخرجت منه محمّدا و آل محمّد صلواتك عليه و عليهم ، اللهمّ إنّا نسألك خير ما سألك به عبادك الصالحون ، و نعوذ بك ممّا استعاذ منه عبادك المخلصون » .
سيزدهم : اگر عيد رمضان باشد ، خطيب در اثناى خطبه ، آداب فطره دادن را به مردم بيان كند و اگر عيد قربان باشد ، شرايط قربانى و آداب آن را بيان كند .
چهاردهم : آن كه مأمومين متوجه شنيدن خطبه باشند و سخن نگويند . و حرف زدن در اينجا حرام نيست ، بلكه مكروه است . و همچنين گوش دادن ايشان به خطبه و شنيدن آن لازم نيست ، بلكه جايز است در اثناى خطبه بروند .
پانزدهم : آن كه خطيب ، ايستاده خطبه بخواند . و بعضى « 1 » آن را لازم دانستهاند . و احوط آن است كه ترك نشود . و همچنين احوط آن است كه در ميان دو خطبه ، اندكى بنشيند . و يحتمل كه مستحب باشد كه پيش از دو خطبه اندكى در منبر بنشيند ، آنگاه برخيزد و متوجه خطبه خواندن شود .
شانزدهم : آن كه در وقت برگشتن از مصلّى ، از راه ديگر برگردند . و مخفى نماند كه سنّت مؤكد است كه در عيد رمضان ، بعد از چهار نماز كه نماز شام و خفتن و صبح و
هامش
( 1 ) . المبسوط : 170 ؛ تذكرة الفقهاء 4 : 137 ، مسألهء 447 ؛ جامع المقاصد 2 : 443 .