فصل پنجم در حكم آب باران
بدان كه بارانى كه متقاطر باشد - يعنى پىدرپى بيايد - در حكم آب جارى است ؛ خواه به حدى برسد كه از ناودان و مثل آن جارى شود يا نه . پس هرگاه بر آب قليل نجسى ببارد ، آن آب پاك مىشود و مادامىكه باران بر آن مىبارد ، در حكم آن است كه با آب جارى متصل باشد . پس به مجرّد ملاقات ، نجس نمىشود . و همچنين اگر بر زمين نجسى كه عين نجاست در آن باقى نباشد ببارد ، آن زمين ، پاك مىشود . و اگر عين نجاستى در زمينى باشد و اين قدر ببارد كه آن عين را زايل كند ، باز پاك مىشود .
فصل ششم در بيان احكام آب مضاف
دانستى كه آب مضاف آن است كه در عرف آن را آب نتوان گفت ، بلكه اضافه به چيزى شود ، مثل آب غوره و آب انار و آب گل و امثال اينها . و هر آب مضافى به مجرّد ملاقات نجاست ، نجس مىشود و اگر چه به قدر كرّ و زيادهتر از آن باشد . و وضو و غسل از آن صحيح نيست و اگر چه پاك باشد . و ازالهء خبث ، يعنى نجاسات ظاهره از آن نمىشود . و صدوق گفته است كه : « وضو و غسل به گلاب صحيح است » « 1 » .
و شيخ مفيد « 2 » و سيد مرتضى « 3 » گفتهاند : « آب مضاف مطلقا ، يعنى خواه گلاب باشد يا غير آن ، ازالهء خبث را مىكند » . و اين دو قول به غايت ضعيف است و در اين مقام چند
هامش
( 1 ) . صدوق در : من لا يحضره الفقيه 1 : 6 ؛ الهداية : 65 - 66 ؛ الأمالي : 514 ، مجلس 93 .
( 2 ) . محقق در المعتبر 1 : 82 ، از مسائل خلافيه مفيد نقل كرده .
( 3 ) . مسائل الناصريات : 105 ، مسألهء 22 .