ششم از واجبات نماز سجود است
بدان كه در هر ركعتى دو سجده واجب است و هر دو با هم ركن است كه اگر هر دو ترك شود ، نماز باطل مىشود ؛ خواه از عمد باشد يا از سهو . و ما واجبات و مستحبات و احكامى كه متعلق به سجود است [ را ] در چند فصل بيان مىكنيم :
فصل اول : در واجبات سجود
و آن چند امر است :
اول : آن كه پيشانى خود را بر چيزى بگذارد كه سجده بر آن صحيح است و بعد از اين ، آن چه سجده بر آن صحيح است ، و آن چه سجده بر آن صحيح نيست مذكور خواهد شد . و اقرب آن است كه گذاشتن مسمّى از پيشانى بر سجدهگاه كافى است .
و بعضى « 1 » گفتهاند : بايد از پيشانى به مقدار يك درهم به سجدهگاه برسد .
دوم : آن كه بر مجموع هفت عضو سجود كند ، كه آن پيشانى است و دو كف دست و دو زانو و دو انگشت بزرگ پاها . و احوط آن است كه جميع باطن كف دستها را بر زمين گذارد .
سيم : آن كه سنگينى بدن خود را بر جميع اين هفت عضو اندازد . پس اگر سنگينى خود را بر بعضى از اين اعضا مطلقا نيندازد نماز باطل است . اما لازم نيست كه سنگينى نسبت به همهء اعضا برابر باشد .
چهارم : آن كه هر يك از اين هفت عضو مستقر باشد ؛ يعنى بر موضع خود قرار گرفته باشد . پس اگر بر روى برف نرم يا پنبه يا پشم و امثال اينها سجده كند ، به نحوى كه بعضى اعضا تمكن بر محل خود نداشته باشد ، نماز باطل است .
پنجم : آن كه موضع پيشانى از محل ايستادن ، بيشتر از قدر يك خشت بلندتر و
هامش
( 1 ) . المقنع : 26 ؛ السرائر 1 : 255 ؛ الدروس الشرعيّة 1 : 180 .