مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و يك نماز در آن برابر ده هزار نماز است . و بعد از آن ، مسجد كوفه و مسجد اقصى و يك نماز در آن برابر هزار نماز است . و بعد از آن ، هر مسجد جامع ، كه يك نماز در آن برابر صد نماز است . و بعد از آن ، مسجد قبيله كه مسجد محله باشد كه يك نماز در آن برابر بيست و پنج نماز است . و بعد از آن ، مسجد بازار و يك نماز در آن برابر دوازده نماز است .
فصل چهارم : در احكامى كه متعلق است به مساجد
و اين احكام در چند مسأله بيان مىشود :
مسألهء اول : بدان كه بنا نهادن مساجد
و عمارت كردن آن از سنن مؤكده است و در آن ، ثواب عظيم و اجر جزيل است . و سنّت است كه مسجد بىسقف باشد . و بنابراين چون در وقت برف و باران نماز كردن در آن خالى از صعوبت نيست ، بايد در وقت باران تأكد استحباب نماز در مساجد ساقط باشد ؛ هم چنان كه در بعضى اخبار « 1 » رسيده . و ظاهر آن است كه استحباب بىسقف بودن همه مسجد مخصوص بلادى باشد كه احتياج به آن نيست ، چون مكه و مدينه . و در بلاد بارده كه برف و باران بسيار است ، قدر مستحب آن است كه بعضى از مسجد بىسقف باشد .
و به هر تقدير ، كراهت سقف در صورتى است كه سقف از خشت و گل باشد . اما هرگاه از چوب و نى و علف و امثال آن ، كه آن را « عريش » خوانند ، كراهتى در آن نخواهد بود ؛ هم چنان كه از اخبار « 2 » رسيده .
و مكروه است كه بناى مسجد بسيار بلند باشد و ديوار آن كنگره داشته باشد . و مكروه است كه در مسجد ، محرابى ساخته شود كه داخل مسجد باشد ، يعنى در قبله مسجد كه ديوار على حدهاى متصل به ديوار قبلهء مسجد بسازند و بر بالاى آن سقفى بنا كنند كه پيش نماز داخل آن شود ؛ هم چنان كه خلفاى
هامش
و 2 . وسائل الشيعة 5 : 205 ، باب 9 من أبواب أحكام المساجد .