مسألهء هفتم : حرام است نشاندن درخت در مسجد
و دفن كردن ميّت در آن .
مسألهء هشتم : مكروه است در مسجد آواز بلند كردن
به نحوى كه از حدّ متعارف زياد باشد ، اگر چه به خواندن قرآن باشد ، و سخن دنيا گفتن و شعر خواندن ، مگر آن چه متضمن حكمت و نصيحت باشد يا شاهد بر لغتى از كتاب و احاديث باشد يا در مدح پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و ائمه باشد يا در مراثى حضرت امام حسين عليه السّلام باشد . و خواب كردن « 1 » و خريدوفروش كردن و شمشير از غلاف بيرون آوردن و وضو از حدث بول و غايط ساختن و برهنه كردن عورتين ( و در اينجا مراد از عورت ، قبل و دبر است تا ناف و زانو ) و شخصى را تازيانه يا حد زدن و آب دهن يا بلغم انداختن و شپش كشتن ( و اگر بلغم بيندازد يا شپش بكشد ، كفارهاش دفن كردن آن بلغم و شپش است . ) و كسب كردن ، خصوصا تيرتراشى و تعريف گمشده يا سؤالى از گمشده كردن و به انگشتان سنگ ريزه انداختن و آن را راه آمد و شد كردن و مكتبدارى نمودن و گذاشتن كه اطفال و ديوانگان داخل شوند و داخل شدن كسى كه از دهن وى بوى سير و پياز يا امثال آن آيد .
و بعضى « 2 » از فقها جارى ساختن احكام شرعيه را در مسجد از جمله مكروهات شمردهاند . و ظاهر آن است كه مكروه نباشد ؛ هم چنان كه از بعضى « 3 » اخبار معلوم مىشود .
و در حديثى « 4 » وارد شده كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله از تكلّم كردن به عجمى در مساجد نهى نموده . و چون مراد از عجمى غير عربى است ، پس بايد تكلّم كردن در مساجد به زبان فارسى و تركى و ساير لغاتى كه غير عربى است مكروه باشد ، و اين ، خالى از
هامش
( 1 ) . ظاهر عدم كراهت خواب كردن است در مساجد ، مگر مسجد الحرام و مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله .
( احمد )
( 2 ) . المعتبر 2 : 452 ؛ مجمع الفائدة و البرهان 2 : 153 .
( 3 ) . بحار الأنوار 40 : 177 ، ح 42 .
( 4 ) . وسائل الشيعة 5 : 216 - 217 ، باب 16 من أبواب أحكام المساجد ، ح 1 و 2 .