بيست و دوم : زمينى كه در آن شقايق روييده باشد .
بيست و سيم : زمينى كه بر اهلش عذاب نازل شده باشد ، چون مداين صالح و زمين بابل .
بيست و چهارم : جايى كه در آن حيوانات را ذبح كنند .
بيست و پنجم : بر روى خرمن گندم ، هر چند آن را به گل اندوده باشند .
بيست و ششم : بر روى ريگ روان .
بيست و هفتم : ميان قبرستان بدون حايل ، يا دورى ده ذرع شرعى ، ميان مصلّى و قبر . پس اگر در ما بين مصلّى و قبر از هر يك از چهار طرف ، يعنى از پيش رو و عقب و راست و چپ ده ذرع باشد ، كراهت رفع مىشود .
و در قبر معصوم عليه السّلام حق آن است كه در نزد سر مبارك نماز كردن سنّت است ؛ خواه نماز زيارت باشد يا غير آن ؛ به اين طريق كه موضع سجده مصلّى در محاذى سر مبارك باشد كه اصلا مقدّم و مؤخّر نباشد . و در نزد پاى مبارك « 1 » جايز است با كراهت ، مگر اين كه حايل باشد يا ده ذرع فاصله باشد كه در اين صورت ، كراهت رفع مىشود .
و در پشت سر مبارك او كه قبر در قبله مصلّى باشد ، مشهور جواز است با كراهت .
و بعضى « 2 » مكروه ندانستهاند به جهت حديث صحيحى « 3 » كه « حميرى » از صاحب الامر عليه السّلام روايت كرده . و ظاهر ، قول مشهور است كه مكروه باشد .
و بعضى « 4 » مكروه دانستهاند به جهت اخبار « 5 » كثيرهاى كه در منع رسيده ؛ مگر اين كه حايل يا ده ذرع فاصله باشد . و در پيش روى او كه قبر در عقب مصلّى باشد .
هامش
( 1 ) . ظاهر آن است كه در نزد پاى مبارك هم كراهت نباشد اگر چه حايل هم نباشد و فاصله ده ذرع هم نباشد ( احمد ) .
( 2 ) . مدارك الأحكام 3 : 232 .
( 3 ) . وسائل الشيعة 5 : 160 ، باب 26 من أبواب مكان المصلّي ، ح 1 و 2 .
( 4 ) . الحدائق الناضرة 7 : 225 .
( 5 ) . وسائل الشيعة 5 : 123 - 125 ، باب 5 من أبواب مكان المصلّي ، ح 2 و 3 و 5 - 8 و باب 26 ، ح 3 و 5 ؛ كامل الزيارات : 245 .