نباشد . و خواه در صورت فاصله نبودن ده روز ، جمع ميان ايام عادت و ايام تميز ممكن باشد ، به اين كه مجموع ، زياده از ده روز نباشد ، يا جمع ميانهء هر دو ممكن نباشد ، به اين كه در ايّام عادت خون را به صفت استحاضه ببيند و قبل از آن يا بعد از آن به صفت حيض ببيند و مجموع از ده روز زيادتر باشد .
و بالجمله صاحب عادت [ ى ] كه خون او از ده روز تجاوز كند - بنابر اقوى و اظهر - در جميع صورتهاى مذكوره ، رجوع به عادت خود مىكند و آن را حيض قرار مىدهد و در ساير ايّام خون ، عمل مستحاضه مىكند .
و بعضى « 1 » گفتهاند كه : در صورتى كه ده روز فاصله شود ميان خون ايّام عادت و خونى كه به صفت حيض است ، هر دو را حيض قرار مىدهد ؛ يعنى بنا مىگذارد كه هر يك حيضى است على حده .
و بعضى « 2 » گفتهاند كه : در اين صورت رجوع به تميز مىكند و آن را مقدّم مىدارد ، يعنى خونى كه به صفت حيض است آن را حيض قرار مىدهد و خون ايّام عادت را چون به صفت حيض نيست ، استحاضه قرار مىدهد .
و اقوى تقديم عادت است ، هم چنان كه مذكور شد .
و در صورتى كه ده روز فاصله نباشد و جمع ممكن باشد ، بعضى « 3 » گفتهاند كه :
جمع ميان هر دو مىكند ، يعنى مجموع را يك حيض قرار مىدهد ؛ و بعضى « 4 » گفتهاند كه : ترجيح تميز مىكند .
و در صورتى كه جمع ممكن نباشد ، بعضى « 5 » گفتهاند : ترجيح تميز بر عادت مىكند و بعضى « 6 » مخيّر دانستهاند ميان رجوع به عادت و رجوع به تميز .
و اقوى در هر دو صورت ، ترجيح عادت است هم چنان كه مذكور شد .
هامش
( 1 ) . شرائع الإسلام 1 : 21 .
( 2 ) . نهاية الإحكام 1 : 142 .
( 3 ) . ذخيرة المعاد : 65 .
و 5 . شيخ در النهاية : 24 .
6 . مانند : ابن حمزه در الوسيلة : 60 ؛ و بحرانى در الحدائق الناضرة 3 : 226 .