پنجم : داخل شدن در مسجد الحرام و مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله
و مكث نمودن در ساير مسجدها . اما داخل شدن و گذشتن حرام نيست .
ششم : چيزى گذاشتن در مساجد
، اگر چه در حالت عبور باشد . اما چيزى برداشتن مانعى ندارد . و مخفى نيست كه مراد از مسجد ، موضعى است كه در آن نماز شود ، و اگر چه در بعضى اوقات باشد . پس مواضعى كه خارج از موضع نماز است و هرگز در آن نماز نشود ، حكم مسجد [ را ] ندارد . و نشستن جنب و چيزى گذاشتن او در آن مانعى ندارد . و آن چه متصل به موضع نماز است از ديوارها و پلها ، در حكم مسجد است . و ممكن است كه در تحديد مسجد ، رجوع به عرف شود ؛ يعنى هر جا را كه در عرف مسجد گويند ، احكام مسجد از براى آن ثابت باشد و اگر چه هرگز در آن نماز نشود .
اما آن چه مكروه است :
اول : خواب كردن
، مگر بعد از وضو .
دوم : خضاب كردن
.
سيم : اكل و شرب
، مگر اين كه وضو بسازد « 1 » يا دستها را بشويد و مضمضه كند و رو را نيز بشويد يا همين دستها را بشويد . و بالجمله آن چه از احاديث معلوم مىشود اين است كه جنب اگر خواهد چيزى بخورد يا آب بياشامد ، سنّت است كه وضو بسازد تا سه فعل مذكور را به عمل آورد يا همين دستها را بشويد ، و افضل وضو است .
و جمعى « 2 » گفتهاند كه : اكل و شرب مكروه است از براى جنب ، مگر بعد از مضمضه و استنشاق . و حديثى كه دلالت بر اين مضمون كند ، به نظر نرسيده .
هامش
( 1 ) . بدان كه شستن دستها با مضمضه نيز كافى است در رفع كراهت ، بلكه شستن دستهاى تنها نيز كافى است ، و ليكن وضو افضل از جميع است ؛ هم چنان كه خود « طاب ثراه » در « معتمد » [ معتمد الشيعة : 239 ] و « لوامع » اختيار فرمودهاند . ( احمد )
( 2 ) . المبسوط 1 : 29 ؛ النهاية : 21 ؛ السرائر 1 : 117 - 118 ؛ المعتبر 1 : 191 .