فصل دوّم : در بيان صفات سلبيّه
در صفات سلبيّه است و صفات سلبيّه هفت است :
[ صفت اوّل ]
آنست كه جناب اقدس الهى يكى است و در الوهيّت شريك ندارد و بر اين مطلب دليل بسيار است و ما در اينجا به چهار دليل اكتفا مىكنيم :
دليل اوّل - آنست كه هرگاه واجب الوجود « دو » باشد ، بايد معنى وجوب وجود در ميان مردمان مشترك باشد . و چون « دوئيت » « 7 » لازم دارد امتياز را ، بايد در هر يك از آن دو چيزى باشد كه در ديگرى نباشد تا « دوئيت » حاصل شود . پس هر يك از اين دو واجب ، مركّب خواهد بود از دو چيز : يكى وجوب وجود كه مشترك است ميان ايشان و ديگر آن چيزى كه به آن از يكديگر ممتاز و جدا مىشوند . و واجب الوجود نمىتواند شد كه مركّب باشد ، زيرا كه تركيب نقص است و همچنان كه بعد از اين معلوم مىشود ، پس لازم مىآيد كه هر دو ناقص باشند .
هامش
( 7 ) . يعنى « دوئى » ، ولى چون نسخه استعمال معمولى بود به حال خود گذاشته شد .