مظلوم مىنمايد چنانچه از تقصير او بگذرى شايد كه حق سبحانه و تعالى از پارهاى از تقصيرات تو بگذرد . كتبه بنده شاه ولايت ، احمد الاردبيلى .
وقتى آن نامه به دست شاه رسيد و مطالعه كرد در پاسخ اردبيلى چنين نگاشت : به عرض مىرساند عباس : خدماتى كه فرموده بوديد به جان منّت داشته به تقديم رسانيد اميد كه اين محب را از دعاى خير فراموش نكنيد . كتبه كلب آستان على ، عباس . « 1 »
اين نامه علاوه بر آنكه روشنگر اهتمام مرحوم اردبيلى به رفع مشكلات مردم و قضاء حاجت ارباب حوائج مىباشد نكات جنبى فراوانى نيز دارد .
1 - در اولين جملهء نامه ، شاه را توجه به اين جهت مىدهد كه ملك و سلطنت او عاريت است و روزى از او گرفته خواهد شد .
2 - او را بدون هيچگونه القابى مخاطب قرار داده و فقط اسم او را ذكر مىكند كه اين خود حاكى از كمال شجاعت و بىاعتنايى او به اين منصبها و مقامها مىباشد چنان كه حكايت از عمق نفوذ و وجهه اجتماعى آن بزرگوار مىكند .
3 - اثبات جرائم و گناهان و تقصيرات بىشمار از براى شاه عباس كرده كه مىفرمايد اگر اين مرد را عفو كنى شايد خداوند از پارهاى از تقصيرات تو بگذرد .
البته در جوابى كه شاه عباس نوشته نيز نكاتى قابل توجه است كه بر خوانندگان پوشيده نيست .
نامهء ديگر
نامهء ديگرى را مرحوم اردبيلى براى شاه طهماسب صفوى براى اعانت سيدى نوشت وقتى كه آن نامه به شاه طهماسب رسيد براى تعظيم آن برخاست و قرائت كرد و چون ديد كه اردبيلى در آن نامه ، او را بهعنوان ( برادر ) خطاب كرده دستور
هامش
( 1 ) . روضات الجنّات طبع قديم ص 24