گشته بود ، به شيخ احمد افشار اردبيلى معرف به مقدس متوسل شد . . . مقدس اردبيلى در يكى از نامههاى خود شاه عباس را اخ اعز خطاب كرده بود . شاه چندان به دو عقيده داشت كه آن نامه را مخصوصا نگاه داشت و وصيت كرد كه پس از مرگش آن را در كفنش گذارند ، تا در روز قيامت اگر مستحق عذابش شمردند . . . » « 1 »
فخر الدين موسوى در كتاب تاريخ اردبيل و دانشمندان ج 1 ، ص 67 و 68 همين داستانها را و رفع اشكال آن را عينا از فوائد الرضوية نقل نموده است .
و نيز در باره اين داستان و نامهها به مجلهء تماشاى زندگى سال سوم شمارهء 1 و 2 ( شماره پياپى 25 - 24 ) فروردين و ارديبهشت 1374 ص 18 ، 19 ، 20 مراجعه شود .
* * *
11 . خواب ديدن مقدس اردبيلى رحمه اللّه ، حضرت موسى عليه السّلام را
قصص العلماء در مورد اين داستان چنين نگاشته است :
« و از جمله كرامات مقدس اردبيلى رحمه اللّه اينكه شبى پيغمبر خدا را خواب ديد و حال اينكه موسى كليم اللّه در خدمت آن بزرگوار نشسته بود پس حضرت موسى از جناب رسول صلىّ اللّه عليه و آله و سلّم سؤال كرد كه اين مرد كيست ؟ پيغمبر در جواب فرمود كه از او سؤال كن پس موسى عليه السّلام از مقدس سؤال كرد كه تو كيستى ؟
مقدس گفت : كه من احمد پسر محمد از اهل اردبيل و در فلان كوچه و در فلان خانه مسكن من است . موسى عليه السّلام گفت من از اسم تو سؤال كردم اين همه تفضيل از براى چه بود ! ؟ مقدس در جواب گفت كه خداوند عالم از تو سؤال كرد كه اين چيست كه در دست توست پس چرا آن قدر تفصيل در جواب گفتى . « 2 » موسى عليه السّلام
هامش
( 1 ) . زندگانى شاه عباس ، ج 3 ، ص 885 و 886 .
( 2 ) . اشارت است به آيهء 17 و 18 از سورهء طه :« وَ ما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى قالَ هِيَ عَصايَ أَتَوَكَّؤُا عَلَيْها وَ أَهُشُّ بِها عَلى غَنَمِي وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى . »