« . . . چون حديقة الشيعه از مؤلفات مولانا احمد ثابت نيست و از جهت عدم ثبوت آن و كتاب تبصرة [ العوام في معرفة مقالات الأنام ] ، ملّا محمّد باقر مجلسى نقل انكار و مذمت صوفيه از هر دو كتاب نكرده و در كتب خود از آن دو كتاب نياورده ، با آنكه نام چند كتاب غير مشهور از علماء شيعه در انكار صوفيه ذكر نموده » « 1 » .
امّا اين دليل مخدوش است چرا كه هر چند علّامهء مجلسى در كتابهايش اسمى از آن نبرده ولى در كتاب « عين الحياة » اش ، مقدّس اردبيلى را جزو دانشمندانى ذكر كرده كه در ردّ صوفيه ، كتاب نوشتهاند :
« اكثر قدماء و متأخّرين علماى شيعه - رضوان اللّه عليهم - مذمت ايشان ( صوفيه ) كردهاند و بعض كتابها بر ردّ ايشان نوشتهاند مثل على بن بابويه . . . و ابن حمزه در چند كتاب و سيد مرتضى رازى در چند كتاب و زبدة العلماء و المتورعين مولانا احمد اردبيلى - قدّس اللّه أرواحهم و شكر اللّه مساعيهم - و غير ايشان از علماى شيعه . . . » « 2 » .
و علاوه بر آن ، شيوهء علامهء مجلسى در بحار الأنوار غالبا استفاده از مآخذ و منابع اصلى كتب بوده است ؛ چنان كه خود ايشان ضمن تجليل از مقام شامخ شهيد قاضى نور اللّه و تأليفات فراوان او ، علّت اينكه در بحار الأنوار از آنها استفاده نكرده است ، همين مسئله را عنوان كرده است « 3 » .
بهرحال ؛ همين مسائل كار داورى بين « كاشف الحق »
هامش
( 1 ) - « حدائق السياحة » ص 418 و 419 .
( 2 ) - « عين الحياة » چاپ اسلاميه ص 577 .
( 3 ) - « بحار الأنوار » ج 1 / 41 ، چاپ بيروت .