شده ، و ملّا معزّ كه مصنف اين كتاب است انكار صوفيه ننموده است ، و نيز ملّا شاه محمد شيرازى مىگفته كه من ملّا معزّ اردستانى را كه مؤلف حديقة الشيعه است ديدم و از معزّ اليه پرسيدم كه ، كتاب حديقة الشيعه را به خود منسوب كرد و در مذمت صوفيه هيچ نگفت ، و مؤيّد اين مقال را نيز نقل نمودهاند كه ملّا محمود خراسانى كه عالم ربّانى بوده مىفرموده كه كتاب حديقة الشيعه كه در هندوستان نوشته شده بود ديدم و در آن كتاب قدح و مذمّت صوفيه نبود . . . » « 1 » .
و واضح است كه چنين نقليّاتى نمىتواند حجّت باشد در حالى كه چند نفر از علماى مشهور و مقبول كه معاصر و يا نزديك به عصر ملّا معزّ اردستانى بودهاند در كتابهايشان « حديقة الشيعه » را جزو تأليفات مقدّس اردبيلى شمردهاند از جمله ملّا على استرآبادى ( زنده : در سال 1076 ) در كتاب « انساب النواصب » كه در سال 1076 ه . ق به فارسى نگاشته ، « حديقة الشيعه » را جزو مصنّفات اردبيلى دانسته است « 2 »
و بنا به نقل ميرزاى قمى ( وفات 1231 ه . ق ) در « مسائل ركنيّه » ، ملّا محمّد طاهر قمى ( وفات : 1098 ) كه از مخالفين سرسخت صوفيه بوده در كتاب « ملاذ الأخيار » به صحّت انتساب آن به اردبيلى ، تصريح كرده است « 3 » و شيخ حرّ عاملى ( وفات : 1104 ه . ق ) ضمن دفاع از آن مطالبى نيز در كتابش از « حديقة الشيعه » آورده است و مىگويد :
هامش
( 1 ) - « حدائق السياحة » ص 418 ، چاپ دانشگاه تهران .
( 2 ) - « مرآة الكتب » ج 2 / 70 و 232 .
( 3 ) - « قم نامه » چاپ كتابخانه آيت اللّه مرعشى ، ص 353 .