« بجز صوفيان و طرفداران آنها احدى صحّت انتساب « حديقة الشيعه » را ، به اردبيلى ، انكار نكرده و انكار صوفيه نيز مورد قبول نمىباشد » « 1 » .
مرحوم محدّث ارموى ( وفات : 1399 ه . ق ) نيز مىگويد : « صحّت نسبت حديقة الشيعه به محقّق اردبيلى - قدّس سرّه - مسلّم است » « 2 » .
امّا علّامه محمّد باقر مجلسى ( وفات : 1111 ه . ق ) در مقدمهء « بحار الأنوار » و كتابهاى فراوان ديگرش هيچ نامى از حديقة الشيعه نبرده و آن را جزو تأليفات مقدس اردبيلى ، ذكر نكرده است « 3 » و همين امر سبب شده جمعى از دانشمندان از جمله صاحب « روضات الجنّات » « 4 » ، صاحب « طرائق الحقائق » « 5 » ، حاج زين العابدين شروانى در دو كتاب خود « بستان السياحة » و « حدائق السياحة » « 6 » ، عدم اظهار نظر و سكوت او را دليلى بر عدم صحّت انتساب كتاب به اردبيلى ، محسوب نمايند حتّى صاحب مرآة الكتب كه خود از طرفداران صحّت انتساب آن مىباشد ، مىگويد لازم بود با شهرتى كه كتاب حديقة الشيعه داشته علامه مجلسى ذكرى از حديقة الشيعه مىكرد « 7 » .
شروانى در اين خصوص مىنويسد :
هامش
( 1 ) - « الاثنا عشريه ص 30 .
( 2 ) - مقدّمهء « نقض » و تعليقات آن ، پ / ص 22 ، ارموى .
( 3 ) - « بحار الأنوار » ج 1 / 23 ؛ چاپ بيروت .
( 4 ) - « روضات الجنّات » ج 1 / 83 .
( 5 ) - « طرائق الحقائق » ج 1 / 186 .
( 6 ) - حدائق السياحة » ص 418 .
( 7 ) - « مرآة الكتب » ج 2 / 192 .