اردبيلى است و هيچ بعيد نيست كه محقق اردبيلى 12 امام داشته باشد چرا كه خود ايشان نيز عنايت به دوازده امام خواجه نصير الدين داشته است و شيخ آقا بزرگ در ذريعة در ذيل دوازده امام خواجه نصير الدين مىنويسد : « دوازده امام فى انشاء الصلاة و التحيات على نبينا محمّد صلوات اللّه عليه و آله الائمة عليهم السّلام ، منسوبة الى سلطان المحققين الخواجه نصير الدين الطوسى المتوفى 672 ق . . .
و رأيت فى بعض المجاميع ما لفظه : بنده راجى احمد ساوجى از جناب غفران پناه - الى قوله بعد القاب كثيرة - استادى مولانا احمد اردبيلى سؤال نمودم از انفع ادعية ، فرمودند : خواندن دوازده امام خواجه ، كه آن را در عالم خواب از جناب امير المؤمنين عليه السّلام تعليم [ : تعلّم ] نموده . . . » ذريعة ج 8 / 268 .
و نيز در شرح دوازده امام خواجه نصير الدين تأليف سيد ابى على بن محمد باقر حسينى از مقدس اردبيلى سخنى به ميان آمده بنگريد : « شرح دوازده امام من انشاء المحقق الخواجه نصير الدين الطوسى ، للسيد ابى على ابن محمّد باقر الحسينى اوّله . . . ينقل فيه عن الشيخ البهائى و المحقق الداماد و المقدس الاردبيلى و السيد نعمت اللّه الجزايرى . . . و النسخة عند الآغا نجفى كما كتبه الينا . » ذريعة 13 / 261 .
* * * * *
42 . 12 - ربيع الابرار في اثبات حقانيّة الائمة الاطهار
در هيچ يك از كتب تراجم و كتابشناسى چنين عنوانى را از آثار مقدس اردبيلى ذكر نكردهاند ، و تنها در كتاب تاريخ اردبيل و دانشمندان ج 1 / 55 جزء مؤلفات مقدس اردبيلى آمده : « 14 - ربيع الابرار في اثبات حقانية الائمة الاطهار و مطاعن أعدائهم و اكثر الصحابة ، حجة الاسلام العلامة الحاج شيخ على تسوجى كتاب مزبور خطى را در تبريز ملاحظه و مطالعه نموده ، اظهار مىكرد كه بهترين كتاب است در موضوع خود . »
به احتمال قوى نسخه خطى از كتاب حديقة الشيعه بوده كه چنين اسمى بر