و عيسى عليه السّلام فرمود تا زنده باشم زكات بدهم و بر او واجب بود و على در نماز زكات داد با آنكه بر او واجب نبود و آيهء
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
« 1 » در شأن او درين باب نازل شد و عيسى بىآنكه معلمى داشته باشد روزى كه مادر ، او را به مكتب داد تورات را بر معلم خواند و على عليه السّلام در سه روزگى قرائت جميع كتاب آسمانى نمود و حديث « لو ثنيت لى الوسادة » گذشت و چنانچه او از غيب خبر مىداد ، از على عليه السّلام به كرات اخبار از مغيبات واقع شده و زهد و فقر عيسى اگر چه مشهور است ، زهد و فقر امير المؤمنين اشهر است و منقول است كه چون از رسول خدا پرسيدند كه زاهدترين زاهدان و فقيرترين فقيران كيست ؟ فرمود كه ابن عمّ من و وصى من و برادر من .
و چنانچه در عيسى اختلاف كردهاند ، يعقوبيه گفتهاند خداست و نسطوريه پسر خدايش خواندند و اسرائيليه ثالث ثلاثهاش خواندند و يهود به كذب و سحرش تهمت زدند و اهل اسلام او را عبد اللّه و رسول اللّه و روح اللّه مىدانند چنانچه خود نيز گفته
إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ
« 2 » ، در باب على عليه السّلام نيز اختلاف نمودهاند
و اما مساوات او با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آنكه حق تعالى آن سرور را در شب معراج امام انبيا گردانيده ، على عليه السّلام را در روز غدير امام اوصيا قرار داد و رسول را بر براق سوار ساخت و پاى بر عرش نهاد ، على عليه السّلام پاى بر دوش نبى گذاشت .
و نبى را به رؤف و رحيم ياد نمود ، على عليه السّلام را به لسان صدق و حق تعالى نبى را نعمة اللّه خواند كه
يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها
« 3 » و على عليه السّلام را نعمت خود خواند و به خود نسبت داد كه
أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي
« 4 » و علامت نبوت در كتب آن حضرت بود و نشانه شجاعت در ساعد على عليه السّلام و چنانچه رسول خدا كافه خلايق
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 55 .
( 2 ) . سوره مائده ، آيه 55 .
( 3 ) . سوره نحل ، آيه 83 .
( 4 ) . سوره مائده ، آيه 3 .