چهار ماه و اشاره نمود كه بعد از من امر خلافت به او متعلّق است و جمعى كثير را كه يكى از آنها من بودم بر آن گواه گرفت . و ايضا از على بن نوفلى روايت نموده « 1 » كه گفت : با ابو الحسن عليه السّلام در صحن خانه ايستاده بودم كه پسرش بر ما گذشت ، آن پسرى كه محمد نام داشت گفتم : فداى تو شوم ! رهنماى ما بعد از تو كيست ؟ فرمود كه صاحب شما و رهنماى شما بعد از من ، حسن عليه السّلام است .
و ايضا از عبد اللّه بن محمد اصفهانى مروى است « 2 » كه ابو الحسن ؛ يعنى امام على نقى عليه السّلام به من گفت : صاحب شما بعد از من آن كس است كه بعد از من بر من نماز كند و من ابو محمد را نديده بودم در وقت نماز بر آن حضرت ابو محمد ، يعنى حسن عسكرى عليه السّلام را ديدم كه آمد و نماز بر پدر بزرگوار خود گزارد و مردم به او اقتدا نمودند ، دانستم كه نايب مناب پدر ، اوست .
و ايضا از على بن مهزيار روايت نمودهاند « 3 » كه گفت : روزى در خدمت ابو الحسن بودم گفتم : اگر چيزى روى نمايد - كه از آن پناه به خدا مىبرم - رجوع شيعيان شما به كيست ؟ فرمود كه عهد من به بزرگترين فرزندان من است ، يعنى حسن عليه السّلام . و ايضا در آن كتاب ، از ابو بكر بيهقى روايت نمودهاند كه گفت :
ابو الحسن عليه السّلام به من نوشت كه ابو محمد فرزند بزرگ من و صحيحترين آل محمد است از روى عقل و فهم و تمامترين حجتها حجت او و او خليفهء من است و سلسله امامت به او منتهى است و احكام خلافت نزد اوست ؛ پس بايد كه هرچه سؤال مىكردى از من ، بعد از من از او سؤال كنى كه نزد اوست هرچه احتياج شيعيان ما به او باشد .
و ايضا از شاهويه بن عبد اللّه روايت كردهاند « 4 » كه گفت : امام و راهنماى من
هامش
( 1 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 194 ؛ علامه مامقانى « على بن عمر » ثبت كرده ( تنقيح المقال ج 2 ، ص 301 ) .
( 2 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 195 .
( 3 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 195 .
( 4 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 196 .