بن جعفر نيز نشسته بود .
و ايضا از ابن ابى نجران روايت نمودهاند « 1 » كه او گفته از عيسى بن عبد اللّه شنيدم كه گفت : روزى از امام جعفر عليه السّلام پرسيدم و گفتم حق تعالى آن روز را به ما ننمايد اگر واقعهء ناگزيرى روى نمايد شيعهء ترا ، اقتدا به كه بايد كرد و امام اين قوم كه خواهد بود ؟ پس آن حضرت اشاره به پسرش موسى عليه السّلام كرد و فرمود كه اين امام است و بعد از او پسرش و همچنين اگر يكى از برادر بزرگ و پسر كوچك بماند ، برادر او را دخلى نيست و همان صغير امام است .
و ايضا از يعقوب سرّاج روايت نمودهاند « 2 » كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السّلام رفتم ديدم كه بر سر گهوارهء ابى الحسن يعنى امام موسى عليه السّلام ايستاده و با او حرف مىزند . نشستم تا فارغ شد برخاستم فرمود كه نزديك رو و بر امام و پيشواى خود سلام كن . من پيش رفتم و سلام كردم . آن حضرت به زبان فصيح و كلام بليغ مرا جواب داد و فرمود : برو نام دخترت را تغيير كن كه آن نامى است كه آن را دشمنان ما دوست مىدارند . و من يك روز قبل از آن ، دخترى را كه خدا داده بود نامى كرده بودم . پس امام جعفر عليه السّلام فرمود كه به هرچه مأمور شدهاى عمل كن تا هدايت يا بى . من به خانه رفتم و دختر را نام ديگر كردم .
و ايضا ابن مسكان از سليمان بن خالد روايت نموده « 3 » كه روزى حضرت ابو عبد اللّه عليه السّلام ابو الحسن عليه السّلام را طلبيده و با جمعى از شيعيان نشسته بوديم ، چون موسى عليه السّلام در آمد حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام خطاب به حضّار كرده فرمود كه « عليكم بهذا بعدى فهو و اللّه صاحبكم » ؛ يعنى بر شماست كه بعد از من اطاعت و انقياد او كنيد و به خدا قسم كه امام و رهنماى شما بعد از من اوست و تلفظ به قسم
هامش
( 1 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 10 ؛ فصول المهمه ص 232 با مختصر تفاوت .
( 2 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 11 .
( 3 ) . كشف الغمه ج 3 ، ص 11 .