كتاب « شرح إشارات » نامى نبرده در حاليكه اين كتاب به خط علامه نزد من موجود است « 1 » وهمينطور علامه حلّى - ره - كتاب « ايضاح الاشتباه » خود را در اجازهنامهاش به سيد مهنّا ذكر نكرده است . حال مىتوان اين دو كتاب را كه قطعا از تأليفات اوست ، منكر شد ؟ ! همين كتاب « مقامات السالكين » را ، معاصران شاه محمد شيرازي جزو تأليفات أو نياوردهاند « 2 » حتى شروانى ومعصومعلى شيرازي كه از طرفدارانش هستند ظاهرا اطلاعى از اين كتاب نداشتهاند ، حال مىتوان همين را دليل براي نفى كتاب از شاه محمد شيرازي دانست ؟ !
وثاني آنكه : ملّا احمد آنقدر احتياط دارد كه لغتى كه نقل مىكند مىگويد :
على ما في القاموس عندنا وعلى ما في المنتهى عندنا ، كه مبادا در كتاب أو غلطى باشد . چگونه احاديثى كه معلوم نيست كه در كدام كتاب است وكه روايت كرده است همه جا مىگويد : به سند صحيح روايت شده كه صوفيه كلّهم مخالفونا ؟
پاسخ 2 : در مقاله « پيرامون حديقة الشيعة » كه در كتاب محقق اردبيلى چاپ شده اين مورد به تفصيل بررسى شده است .
وثالث آنكه : در اين مدت حديقة الشيعة از تصانيف أو معلوم نبود وتصنيفات ديگرش مثل آيات احكام وشرح ارشاد وغيره مشهور بود ونام ونشان حديقة الشيعة نبود . بعد از آنكه از حيدرآباد اين كتاب [ را ] آوردند وقدرى از مذمت عرفا الحاق كردند دفعة واحدة جلوهء ظهور يافت .
پاسخ 3 : با توجه به مسافرت شاه محمد شيرازي به هندوستان ، عذر أو را مىتوان پذيرفت كه اطلاعى از شهرت حديقة الشيعة نداشته باشد وبگويد أوايل قرن دوازدهم هجرى ( 1104 ق ) آن را در أصفهان ديده كه « دفعة واحدة جلوهء ظهور » يافته است ! ؟ در حالي كه ملا على استرآبادي حدود چهل سال قبل از أو ، در كتاب انساب النواصب ( سال فراغت از تأليف آن : 1076 ق مىباشد ) آن را
هامش
( 1 ) . رياض العلماء ج 376 / 1 .
( 2 ) . تذكرة نصرآبادى ص 186 رياض العلماء ج 274 / 5 .