نقد وبررسى دليل سوم اشاعره
گويا مستدل مسأله حسن وقبح عقلي را با ملازمه ميان حكم عقل وشرع خلط كرده است آنچه در حسن وقبح عقلي مطرح است اين است كه آيا عقل مىتواند زيبايى وزشتى برخى از افعال واعمال را درك كند يا از درك آن عاجز وناتوان است ؟ عدليه در پاسخ به اين سؤال نظر مثبت مىدهند واشاعره نظر منفى داده وصرفا حسن وقبح افعال را منوط به امر ونهى شرعي مىدانند .
اگر توهم تعيين تكليف ومحدود كردن قدرت براي خدا هست در « ملازمة ميان حكم عقل وشرع » است كه بعد از قائل شدن به حسن وقبح عقلي افعال چنين مطرح مىشود كه اگر عقل انسان زشتى چيزى را درك كرد وبه ترك آن فرمان داد ، شرع نيز چنين حكمي خواهد داشت يعنى شارع نيز بايد چنين حكمي داشته باشد وبر ترك آن فرمان دهد بنابراين چنين شبههاى در حسن وقبح مطرح نيست .