( شهادت زن در طلاق ؟ )
دليل قبول نشدن شهادت زن در طلاق روايات است . مثل « حسنه « 1 » حلبى » كه مىگويد : حضرت علي ( ع ) فرمود : « شهادت زن در طلاق پذيرفته نيست » . حلبى مىگويد از حضرت صادق ( ع ) پرسيدم آيا شهادت زن در « دين » پذيرفته است ؟ فرمود : « آرى » .
ودر روايت « أبي بصير » « 2 » نيز شهادت در طلاق وقتل را نپذيرفتهاند .
ومثل روايت أبي بصير ، روايت محمد بن فضيل وإبراهيم الحارقى ( يا حارثى ) است كه شهادت زن را در طلاق نمىپذيرد .
وهم چنين صحيحة محمد بن مسلم است كه مىگويد : امام ( ع ) فرمود : شهادت زن در هلال ودر طلاق پذيرفته نيست ، مىگويد پرسيدم : آيا شهادت زن بالآخرة پذيرفته است يا خير ؟ حضرت فرمود : در بكارت ونفاس ( كه دو امر خاص بانوان است ) پذيرفته است .
وضمنا در صحيحة محمد بن مسلم شهادت زن در هلال را نيز نپذيرفته است علاوة بر صحيحة محمد بن مسلم ، صحيحة عبد الله بن سنان « 3 » نيز شهادت زن در هلال را نپذيرفته . ( زيرا حق اللّه است . )
پس علاوة بر روايات كه شهادت زن را در طلاق نپذيرفته ، دليل ديگر اين است كه چون طلاق حق الله است ، همانطور كه هلال هم بخصوص حقّ اللّه است وشهادت زن در آن پذيرفته نيست .
هامش
( 1 ) - حسنه حلبى : عن الحلبي عن أبي عبد اللّه ( ع ) أنّه سئل عن شهادة النساء في النكاح ، فقال : تجوز إذا كان معهنّ رجل وكان علىّ ( ع ) يقول : لا أجيزها في الطلاق قلت : تجوز شهادة النّساء مع الرّجل في الدّين ؟ قال : نعم . . .
( وسائل الشيعة ، كتاب الشهادات ، ج 18 ، باب 24 ، حديث 2 ، ص 258 ) .
( 2 ) - عن أبي بصير قال : سألته عن شهادة النساء فقال : تجوز شهادة النّساء وحدهنّ على ما لا يستطيع الرّجال النظر اليه وتجوز شهادة النّساء في النّكاح إذا كان معهنّ رجل ولا تجوز في الطلاق .
( وسائل الشيعة ، كتاب الشهادات ، ج 18 ، باب 24 ، حديث 4 ) .
( 3 ) - كه در گذشته در بحث رجم به آن اشاره شد .