خداوند صاحب عرش داراى جلال ومنزلت است ؛ وفرمانده ومورد أطاعت فرشتگان ديگر واين وحى خداست ) .
تعابير وأوصاف « ذي قوة » بمعناى صاحب قدرت و « امين » كه در مورد جبرائيل گفته شده بترتيب حاكى از اين است كه أو وحى وپيام آسمانى را از دستبرد شياطين حفظ كرده ودر اين زمينه امانت الهى را رعايت نموده ، بىهيچ دخل وتصرفى آنرا به پيامبر ( ص ) مىرساند ، يعنى نه ديگران در وحى تصرف مىكنند ونه خود فرشته وحى مرتكب چنين خطايى مىشود .
در مورد عصمت أنبياء وأئمة آياتي وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم .
آيهء امامت :
وَإِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
« 1 »
هنگامى كه إبراهيم را پروردگارش بوسيلة حقائق وكلماتي امتحان كرد وآنها را باتمام رسانيد به أو گفت تو را امام براي مردم قرار دادم . إبراهيم گفت از نسل من نيز به امامت مىرسند فرمود : پيمان من ( امامت ) به ستمگران نمىرسد ) .
در اين آية شريفه آنچه كه با بحث عصمت ارتباط دارد ذيل آية شريفه است ، خداوند متعال در جواب حضرت إبراهيم ( ع ) كه سؤال نمود از نسل من كسى به
هامش
( 1 ) - بقره 124 / .