چه آنكه نفع وسودى در آن باشد يا نباشد خوب است بلكه راست گفتنى كه بضرر انسان است از ارزش بالاترى برخوردار است . اگر محقق اردبيلى ملاك را بر « عدل » و « ظلم » قرار مىداد بهتر بود با اين توضيح كه دروغ گفتن معمولا مصداق « ظلم » است حتى دروغى كه بقصد شوخى كردن باشد وحرام خواهد بود اما دروغهاى مصلحتآميز چون مصداق « ظلم » نبوده بلكه مصداق « عدل » مىباشند نه تنها حرام نبوده بلكه لازم وگاهى واجب مىباشند .
10 - واجب العصمة بودن أنبياء
محقق طوسي معتقد است كه أنبياء بايد پيش از بعثت نيز واجب العصمة باشند . اما محقق اردبيلى با دقت وظرافتهاى خاص خود گويد : مجرد عدم صدور گناه با امكان آن كافى است يعنى اگر صدور گناه پيش از بعثت بر آنها امكان داشته باشد اما بدانيم كه انجام نداده است اين با عصمت سازگار بوده وبلكه همين درست است وواجب العصمة بودن لازم نيست بلكه ارزشى هم نخواهد داشت .
( ر ك : ص 172 ) .
11 - مسأله سهو النبي صلّى اللّه عليه واله
يكى از مهمترين اختلافات شيخ مفيد با شيخ صدوق رضوان اللّه عليهما مسأله سهو النبي صلّى اللّه عليه واله است . محقق اردبيلى با آنكه اعتراف دارد به اينكه أصحاب رواياتى كه دلالت بر سهو النبي دارند را قبول ندارند اما ظاهر كلامش آنست كه خود ايشان آنرا قبول دارد . ( ر ك : ص 173 ) .
12 - مسأله امامت
بحث امامت مهمترين ومفصلترين بخش اين كتاب است . در اين بخش أو تمام سخنان قوشچى را بدقت نقل كرده ومورد نقد وبررسى قرار داده است . وبه همين نحو به سخنان فخر رازي پرداخته وتمام سخنان أو را از كتاب أربعين نقل