ورحمته » . در حالي كه علامه در متن چنين عبارتى ندارد واين افزودهء مصحح است بدون هيچگونه علامتي كه نشان دهد از متن نيست . يعنى خواننده در بادي أمر وبدون مراجعه به ارشاد مىپندارد كه اين سخن علامه است .
همچنين مصحح در أواخر مجلدات مجمع الفائدة عباراتى آورده است كه لازم بود در پانوشت مىآمد يا با كروشه مشخص مىشد تا معلوم شود از إضافات مصحح است نه از محقق اردبيلى .
د : ج 1 ، ص 24 آمده است كه علامه چند بيت شعر خطاب به سلطان خدابنده سرود وبراي أو فرستاد ورخصت سفر از سلطانيه به عراق گرفت .
اين سخن ناصواب است بشرحى كه در مقدمهء غاية المراد ( ج 1 ، ص 31 ) آوردهام .
ه : ج 1 ، ص 27 ، نام تحرير علامه اينگونه آمده است : « تحرير الفتاوى والأحكام » در حالي كه نام صحيح آن تحرير الأحكام الشرعية على مذهب الإمامية است .
و : ج 1 ، ص 45 تاريخ چاپ سنگى مجمع الفائدة 1202 نوشته شده ، كه صحيح آن 1272 است .
ز : ج 1 ، ص 48 ، 50 ، 55 « المكتبة الفيضية » غلط ، صحيح آن « مكتبة الفيضية » است .
ح : ج 1 ، ص 374 « ذي قعدة الحرام » خطا ، ودرست آن « ذي القعدة الحرام » است .
ط : ج 1 ، ص 375 - 395 ( وج 5 ، 409 ) « فهرس مطالب ما في المجلد الأول » ناصواب ، و « فهرس المجلّد الأوّل » أولى است .
ى : يكنواخت ويكدست نبودن رسم الخط بعضي كلمات - كه مواردش فراوان است - ونحوه إرجاعات مصحح هم عيب محسوب مىشود ، مثلا در پانوشتها به هنگام ارجاع به وسائل گاهى « ئل » نوشتهاند وگاهى « الوسائل » ( نمونه :
ج 1 ، ص 217 ) . همچنين همه يا بسيارى جاها بدين گونه به وسائل ارجاع دادهاند :
مقالات كنگره محقق اردبيلى ( مقالات ) ( عربى - فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: كنگره بزرگداشت مقدس اردبيلى
ص٣٦٣