حجيّت ( منجّز تكليف و معذّر مكلّف ) كتاب را در كنار عترت بيان مىفرمايد .
و نيز در باب تعارض قرآن و حديث بر خلاف پندار اخباريان قرآن را مقياس و معيار اعتبار و ارزش اخبار و آثار رسيده معرفى مىنمايد نه اينكه احاديث را معيار صحت و درستى ظواهر آيات بداند كه فرمود : « إذا جائكم عنّى حديث فاعرضوه على كتاب اللّه فما وافق كتاب اللّه فاقبلوه و ما خالفه فاضربوا به عرض الحائط » . « 1 »
هرگاه از من حديثى به شما رسيد آن را به كتاب خدا عرضه كنيد پس هر چه با ظاهر كتاب خدا سازگار بود آن را بپذيريد و هرچه با قرآن ناسازگار است پس آن را به سينه ديوار بزنيد و بدور افكنيد .
بديهى است كه حجّت بودن كتاب بدون مفهوم بودن معانى آن و نيز مقايسه حديث با قرآن بدون امكان فهم معناى آن معقول نيست .
و اخبار رسيده در باب خوددارى از تفسير آيات ناظر به آيات مشكل و متشابه است و بيانگر اين واقعيت است كه مراجعه به اهل ذكر و راسخون فى العلم و پيامبر و اهلبيت عصمت و طهارت و پرهيز از توسل به امارات ظنيّه نظير قياس و استحسان و رأى و سليقه شخصى از شرايط عمده برداشت درست از قرآن كريم است . « 2 »
آيات الاحكام در قرآن
گو اينكه برخى از مسلمانان ناآگاه به بهانه نامفهوم بودن كلام الهى براى افراد عادى ، تنها به قرائت و روخوانى ، رعايت تجويد و ترتيل و خوشخوانى
هامش
( 1 ) . مجلسى ، محمد باقر ، بحار الانوار چاپ سنگى قديم ، تهران ج 1 ، ص 145 . تفسير قرطبى ج 1 ، ص 28 . تفسير عياشى ج 1 ، ص 8 - 9 . تفسير برهان ج 1 ، ص 28 .
( 2 ) . جهت اطلاع بيشتر به مقدمه مؤلف « مسالك الافهام الى آيات الاحكام » در ج 1 ، ص 1 - 34 مراجعه فرمائيد .