تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت در مصر ( فارسى ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
الدمشقى سنى مذهب سپرد كه در محرابى كه ضريح پشت آن قرار داشت ، مىنشست . در همان محل اين مدرسه ، مسجد الحسينى را بنا كردند . در جهت توجه بيشتر صلاح‌الدين ايوبى به اين مكان ، بنابه گفته باستانشناس حسن عبدالوهاب ، او حجره‌اى مشابه حجره‌اى كه در سال 574 هجرى قمرى به امام الشافعى هديه داده بود ، به بارگاه تقديم كرد . پس از صلاح‌الدين ، الملك الصالح نجم‌الدين ايوب ، ايوانى براى تدريس و خانه‌هايى ويژه فقها در آن ساخت كه ابن جبير در سفرنامه‌اش به توصيف آن‌ها پرداخته است « 1 » ، اين سيّاح در سال 578 هجرى از مصر ديدن كرد . در دوره الكامل الايوبى « 2 » در سال 634 هجرى مناره‌اى بر دروازهء بارگاه ساختند كه برفراز دروازهء سبز بود كه بخش اعظم آن ويران شده و جز قاعدهء مربع آن دو لوحى كه اين مطلب را ثابت مىكنند برآن قرار دارد ، چيزى از آن به‌جاى نمانده است .
هامش
به‌دنيا آمد . پدر و خانواده‌اش از روستاى دوَين در شرق آذربايجان بودند و از طوايف روادبه از قبيله هذاينه از كردها به‌شمار مىرفتند . آن‌ها در تكريت اقامت ورزيدند ؛ پدرش مقام‌هايى در بغداد و موصل و دمشق عهده‌دار شد ؛ او خودش در دمشق پرورش يافت و هم در آنجا و هم در مصر تحصيل كرد و در پايان بخشيدن به حكومت فاطمىها در پى بيمارى العاضد ، نقش داشت ؛ از آن پس خطيب عباسيان گرديد و سپس در سرزمين مصر مستقر شد . و در پى آشفتگى اوضاع در سرزمين‌هاى شام و الجزيره ، براى فرونشاندن آشوب‌ها بدانجا فراخوانده شد او نيز به دمشق رفت و بر بعلبك و حمص و حماه و حلب چيره شد . در سال 589 هجرى قمرى در دمشق وفات يافت . يادآورى مىشود كه حكومت ايوبيان از بخش اعظم سرزمين شام و مصر بمدّت نزديك به نود ( 90 ) سال ادامه يافت و در مصر حتى اندكى پيش از سقوط بغداد بدست مغول‌ها ، ادامه پيدا كرد ؛ نگاه كنيد به : دراسه وثيقه للتاريخ الاسلامى تأليف محمد ماهر حماده ، صفحهء 259 و الاعلام 8 : 220 . ( 1 ) - رحله ابن جبير ، صفحه 24 . ( 2 ) - محمد بن محمد العادل فرزند ايوب ناصرالدين از سلاطين دولت ايوبى است كه در سال 576 هجرى در مصر به‌دنيا آمد و در همانجا رشد يافت ؛ از سوى پدرش عهده‌دار حكمرانى مصر شد و در پى وفات پدر در سال 615 هجرى مستقلا اين منصب را برعهده گرفت سپس رو به كشورگشايى نهاد و سرزمين شام را نيز به قلمرو خود افزود ؛ او داراى مواضع مشهورى در جهاد در دمياط است و به بنا و ترميم اماكن نيز توجه زيادى داشت . از آثار وى در مصر المدرسة الكاملية است . در سال 635 در دمشق وفات يافت در قلعه آن به‌خاك سپرده شد . نگاه كنيد به : السلوك ( مقريزى ) جلد 1 ، صفحات 194 به بعد .