در دورهء الصالح نجمالدين ايوب « 1 » ( 647 - 637 هجرى قمرى ) در سال 640 هجرى قمرى بناى بارگاه حسينى آتش گرفت كه الصالح آنرا مرمت كرد و جوى آب و محلى براى وضو گرفتن به آن افزود و زمينهايى را وقف آن ساخت .
در زمان مماليك نيز بارگاه حسينى مورد عنايت قرار داشت . الظاهر بيبرس « 2 » قطعه زمين فروخته شده را كه در كنار بارگاه قرار داشت و متعلق به فاطمىها بود پس گرفت و بهاى آنرا - كه شش هزار درهم بود - داد و آنرا وقف مسجد كرد . پس از او نيز الناصرمحمد قلاوون « 3 » درسال 684 هجرى قمرى ، مسجد را توسعه داد .
هامش
( 1 ) - ايوب بن محمد بن ابوبكربن ايوب ، ابوالفتوح نجمالدين ملقب به الملك الصالح از سلاطين بزرگ ايوبى مصر است كه در قاهره بهدنيا آمد و همانجا پرورش يافت و پس از خلع برادر در سال 637 . به حكومت رسيد . او با قدرت حكومت كرد و در مصر آبادانىهايى كرد كه هيچ يك از سلاطين ايوبى نكردند . در اواخر دورهء وى ، بيزانسىها در سال 647 هجرى قمرى به دمياط حمله بردند و آنرا به اشغال خود درآوردند . او در آن زمان در دمشق حاضر نبود ، وقتى به آنجا رسيد در المنصوره وفات يافت و جسدش را به قاهره انتقال دادند . نگاه كنيد به : الاعلام 2 : 38 .
( 2 ) - بيبرس العلائى البندقدارى الصالحى الملك الظاهر صاحب فتوحات در سال 625 هجرى در سرزمين قپجاق بهدنيا آمد و بعدها به اسارت گرفته شد و در سيواس فروخته شد و او را به حلب و از آنجا به قاهره آوردند ؛ در آنجا اميرعلاءالدين البندقدار او را خريدارى كرد و نزد خود نگاه داشت و زمانى كه الملك الصالح نجم الدين ايوبى امير علاءالدين البندقدار را دستگير كرد . بيبرس را در شمار خدمتكاران ويژه خود درآورد سپس آزارش كرد و بعد از آن در زمان الملك المظقر " اتابك لشكر " شد و سپس در سال 658 هجرى بر سلطنت مصر و شام فايق آمد ! و جنگها را خود فرماندهى مىكرد و با تاتارها و بيزانسىها نيز درگيرىهايى داشت . اخبار و آبادانىهاى او فراوان است . در دمشق در سال 676 هجرى وفات يافت و آرامگاهش در آنجا مشهوراست . كتابخانه الظاهريه پيرامون آن تأسيس يافت ؛ نگاه كنيد به : النجوم الزاهرة ، 7 : 94 .
( 3 ) - محمدبن قلاوون بن عبدالله الصالحى از سلاطين بزرگ دولت قلاوونى است كه در سال 684 هجرى قمرى در دمشق بهدنيا آمد و ايام كودكى را در آنجا سپرى كرد ؛ پس از آن در سال 693 هجرى در زمانى كه كودكى بيش نبود به سلطنت مصر و شام رسيد ولى يكسال بعد به علت خردسالى خلع شد و در سال 698 هجرى مجددا به سلطنت رسيد ولى همچون محجورها ، در قلعهاى اقامت گزيد و همه كارها بدست امير بيبرس و نايب السلطنه امير سلار قرار داشت ؛ اين وضع حدود بيست سال ادامه يافت ؛ در اين هنگام او كه به تنگ آمده بود ، در ظاهر عزم حج كرد و همراه با خانواده و حاشيه و بردگان و اسبانش راهى حج شد وقتى به الكرك رسيد در قلعه آن اقامت گزيد و بر همهء اموال آن چيره شد سپس با حملهاى وارد دمشق شد و از آنجا خود را به مصر رساند و با المظفر بيبرس جنگيد و بر او چيره شد و او را با دستان خود خفه كرد و از پاى درآورد و يارانش را آواره ساخت و رهبرى دولت را بدست گرفت . حكومتش 32 سال بدرازا كشيد . داستانها و نيكىها و آبادانىهاى زيادى دارد . در سال 741 در قاهره وفات يافت ؛ نگاه كنيد به : الاعلام 7 : 11 .