ترديدى نيست كه اولياى خدا پس از پيامبران از همه به پروردگار خويش نزديكترند و در مراتب بالايى نزد خداى خود قرار دارند : «
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ
» ( سوره الزمر : 34 ) ( براى آنان هر چه بخواهند پيش پروردگارشان خواهد بود ) و هنگامى كه مردم به ولايت يكى از پرهيزگاران و پارسايان خدايى اعتماد مىكنند بركتهايى را در او مىبينند كه از وى ، نصيب آنها مىشود . از جمله شامل دعاى خير او و وساطت ( شفاعت ) او نزد خدا مىگردند . اين اعتماد البته بهدنبال تجربهها و ديدهها و آزمودههايى است كه خود از آنها لمس كردهاند و البته پس از وفاتشان نيز گسسته نمىشود .
آنچه ثابت شده اينكه زايران اهل بيت و اولياى صالح خدا همگى از آن دسته عوامالناسى نيستند كه نمىتوان به گفتهها و روايتهاى ايشان اعتماد كرد . بلكه مشهور آناست كه كسانى كه به اين زيارتگاهها آمد و شد دارند غالبا از اهل علم و فرهنگ و از افراد قابل اعتمادى هستند كه نمىتوان در روايتشان ترديد كرد و اين دلالت بر آن دارد كسانى كه طعم شيرين زيارت را مىچشند و زيبايىهاى آنرا احساس و درك مىكنند خود را پاىبند مداومت بر اين كار مىكنند و در گشت وگذار در اين گلستان عطرآگين ، به احساس آرامش روانى و اطمينان خاطر دست پيدا مىكنند .
هامش
الترهيب 2 : 224 با اين لفظ آمده است : « هركس قبر مرا زيارت كند شفيع و شاهد او خواهم بود » و به نقل از آن در كشف الخفا 2 : 347 - 346 . در منابع اماميه از طريق اهلالبيت ( ع ) به نقل از على ( ع ) از پيامبراكرم ( ص ) آمده كه فرمود : هركس پس از مرگم به زيارتم آيد مانند كسى است كه بهنگام حيات زيارتم كرده باشد و من روز قيامت شفيع و شاهد او خواهم بود . » روايت را ابن قولوية در كامل الزيارات : 45 شماره 17 ، بحارالانوار 100 : 142 نقل كرده است . و روايت السدوسى به نقل از ابىعبدالله ( ع ) است كه مىفرمايد : رسول خدا ( ص ) فرمود : « هركس به زيارتم آيد روز قيامت شفيع او خواهم بود . » همان منبع ، شماره 18 و شيخ طوسى در التهذيب 6 : 20 و شيخ مفيد در المقنعة : 72 و ابن قولوية در كامل الزيارات : 39 شماره 1 حديثى با اسناد به عبدالله بن سنان به نقل از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : « در حالى كه حسين بن على ( ع ) روى زانوى رسولخدا ( ص ) نشسته بود سرش را بلند كرد و به ايشان گفت : پدر ! كسى كه پس از مرگت به زيارتت آيد چه بهرهاى دارد ؟ فرمود : فرزندم ، هركس پس از مرگم به زيارتم آيد بهشت براى اوست . و هركس به زيارت پدرت پس از مرگش آيد بهشت براى اوست و هركس به زيارت برادرت پس از مرگش آيد بهشت براى اوست و هركس پس از مرگ تو به زيارتت آيد ، بهشت از آن اوست . »