رهبرى حسين بن على بن الحسن بن على بن ابىطالب در جايى به نام فخّ بوديم « 1 » كه دربارهاش گفتهاند پس از كربلا ، مصيبتى بدتر و دردناكتر از فخّ وجود ندارد .
ازجمله نخستين كسانى ازعلويان در زمان عباسيان به مطالبه حق خود در خلافت پرداختند محمد بن عبدالله بن الحسن بن الحسن بن على بن ابىطالب « 2 » و برادرش ابراهيم « 3 » بود . شكنجه و آزار اهل بيت در زمان عباسيان همچنان ادامه پيدا كرد .
شيخ احمد فهمى در كتاب خود : " كريمة الدارين ، الشريفة الطاهرة السيدة نفيسه بنت الحسن " در توصيف شخصيّت حسن الانور مىگويد : او در زمان خود بزرگ بنىهاشم بود بهگونهاى كه رياست خاندان هاشمى در آن زمان برعهدهاش قرار گرفت .
در تهذيب التهذيب به نقل از ابن سعد در طبقات آمده است : ابو محمد حسن الانور
مرد عابد و ثقهاى بود و از علماى برجسته اهل بيت بهشمار مىرفت و مستجاب الدعوة
هامش
( 1 ) - " فخّ " جايى است كه شش مايل با مكه فاصله دارد ؛ اين واقعه در سال 169 ه - در روز " تروية " يعنى هشتم ذىالحجة اتفاق افتاد . در آن زمان فرماندهى لشكريان عباسى را موسى بن عيسى برعهده داشت كه سر او را براى هادى خليفه عباسى ارسال كرد تا جايزه خود را دريافت كند ولى خليفه نسبت به او خشمگين شد تو گويى خودش او را براى جنگيدن نفرستاده بود و بهجاى جايزه ، اموال او را مصادره كرد تا به مردم نشان دهد از اين كار عيسى خشنود نبوده است ! المسعودى يادآور شده كه آنها سه روز را سپرى كردند و كشتهها را خاك نكردند تا سرانجام درندگان و چرندگان آنها را طعمه خود كردند ! ! نگاه كنيد به : مروجالذهب ( المسعودى ) 3 : 336 .
( 2 ) - اين محمد ، ملقب به الارقط و المهدى و النفس الزكيه است و يكى از اشراف طالبىهاست و در سال 93 ه - ق در مدينه زاده شد وقتى دولت عباسى تأسيس شد با سفاح بيعت نكرد و از نظرها پنهان شد . منصور خليفه عباسى از ترس تاج و تخت خود او را احضار كرد و پدر و دوازده تن از افراد خانوادهاش را دستگير و شكنجه كردند و آزار دادند . آنها هفت سال را در زندانهاى او سپرى كردند و سپس از پاى درآمدند . هنگامى كه محمد از وفات پدرش خبردار شد به انتقامگيرى برخاست و شهرهاى زيادى را تصرف كرد و سپس ميان لشكريان او ومنصور بر دروازههاى مدينه درگيرىهايى صورت گرفت و سرانجام در سال 145 ه - كشته شد ؛ نگاه كنيد به : الاعلام 6 : 221 - 220 .
( 3 ) - برادرش ابراهيم معروف به قتيل باخمرا كه در دين و علم و شجاعت و قيام عليه ستم و ستمگران چون محمد بود . چهارهزارنفر رزمنده با او بيعت كردند ؛ برشهر بصره پيروز شد و منصور را شكست داد و به كوفه رسيد و از آنجا شهرهاى زيادى را تصرّف كرد و با منصور خليفه عباسى درگيرىهايى داشت كه سرانجام منجر به شهادت او شد ، نگاه كنيد به مقاتل الطالبيين : 256 - 210 .