/ 68
تدبّر و تحقق بخشيدن به قرآن
بزرگترين فايدهاى كه عايد شخص تدبر كنندهء در كتاب خدا مىشود ، تزكيهء نفس و ساختن شخصيت است . اين حقيقتى است كه ما از زمان ولادت حايز شخصيتى مثالى و كمال مطلوب نيستيم ، و پرورش و پيشرفت ما وابسته به بسيارى از چيزهايى است كه بايد آنها را ترك كنيم ؛ آيا چه كس پس از بزرگ شدن مسئول تربيت ما خواهد بود ؟ و اگر همانگونه كه هستيم باقى بمانيم چه كس زيان خواهد كرد ؟ يقينا به تربيت و پرورش يافتن نيازمنديم ، ولى چه كس بايد ما را تربيت كند ؟ قرآن عاليترين وسيله براى تربيت نفوس و جانهاى ما است ، بنا بر اين بر هر كس واجب است كه خود را بر قرآن عرضه كند و انحرافات خويش را بشناسد .
بزرگترين مانعى كه بر سر راه تربيت شخص وجود دارد ، اين است كه همهء اشخاص معتقد به آن نيستند كه خودشان كسى هستند كه بايد در زندگى توجيه شوند و راه درست به ايشان نشان داده شود ، و ديگران را شايستهء اين راهنمايى مىدانند ، و خود را منزه از آن مىشناسند كه مشمول تعاليم تازه به منظور اصلاح شخصيت شوند . در اين جا لازم است كه فرد از اين مانع با القاى اين واقعيّت به شخص خويش كه آن كس كه نيازمند به اين تعليم است خود او است بگذرد ، و به آنجا برسد كه در هر داستان كه همانند آن را در جان و نفس خود مىيابد ، چون همان كارى را كه قهرمان داستان كرده است به انجام برساند باطل مىشود ، و اين