عدل
خداى تعالى عادل و دادگر است . زيرا عدل يكى از صفات « كمال » است . و خداوند عالم همه صفات كمال را دارا مىباشد . و نيز به طور مكرر در كلام خود « عدل » را ستوده و ظلم و ستم را نكوهش مىكند و مردم را به عدالت امر نموده و از ظلم نهى مىفرمايد و چگونه ممكن است كه چيزى را زشت شمارد و خود به آن متصف شود ؟
يا چيزى را خوب و زيبا شمارد و خود داراى آن چيز نباشد ؟
در سورهء نساء مىفرمايد :
« إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ »
؛ « 1 »
خدا به اندازه سنگينى ذرهاى به كسى ظلم نمىكند .
و نيز مىفرمايد :
« وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً »
؛ « 2 »
خداوند به هيچ موجودى ستم نمىكند .
در جاى ديگر مىفرمايد :
« وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ »
؛ « 3 »
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 40
( 2 ) . كهف ، آيه 49
( 3 ) . مؤمن ، آيه 31