خداى متعال نمىخواهد به بندگان خود ظلم كند .
همچنين مىفرمايد :
« ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ »
؛ « 1 »
آنچه نيكى به تو مىرسد از خدا و آنچه بدى به تو مىرسد از خود تو است .
و نيز مىفرمايد :
« الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ »
؛ « 2 »
آن خدايى است كه هر چه را آفريده نيكو آفريده است .
بنابراين ، هر پديدهاى در پيش خود در نهايت خوبى ساخته شده است ، زشتى و ناروايى يا عيب و نقصى كه در بعضى از موجودات ديده مىشود ، از راه مقايسه و نسبت پيش مىآيد مثلًا مار و كژدم وجودشان نسبت به انسان بد و نارواست ، و خار ، چون به گل قياس شود ، زيبا نيست ، اما در جاى خود آفريدههاى شگفتانگيز و سر تا پا زيبايى هستند .
آرى ، خداى متعال بخشى از افعال اختيارى انسان را از نقطه نظر تشريع ، زشت و كار بد شمرده و به اجتناب از آنها امر فرموده است و آنها انواع معاصى و گناهان مىباشند مانند : شرك ، عقوق والدين ، كشتن بى گناه ، مىخوارگى ، قمار بازى و هر عمل ديگرى كه با تكليف دينى مخالف باشد .
اين گونه اعمال كه گناه ناميده مىشوند ، به واسطهء عنوان مخالفت و سرپيچى از تكليف - عنوان عدمى - كه در آنهاست ، بد هستند و به خدا نسبت داده نمىشوند و در صورتى كه به صورت اختيارى از مكلف صادر شوند به مكلف منسوب مىشوند و مسئوليت و مجازات دارند .
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 79
( 2 ) . سجده ، آيه 7