هوا و هوس و بىبندوبارى نادانى خود خواهد گرديد .
خداى متعال مىفرمايد :
« أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا * أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا »
؛ « 1 »
خلاصه ترجمه : درباره كسانى كه هواى نفس خود را پرستش مىكنند ، چگونه فكر مىكنى ؟ آيا خيال مىكنى مىتوانى آنها را اصلاح و تربيت نمايى ؟ آيا گمان مىبرى كه بيشتر آنان مىشنوند يا مىفهمند ؟ بلكه از چهارپايان نيز گمراهترند .
البته وقتى كه غريزه واقع بينى انسان زنده شد و خوى پيروى حق در وى شروع به فعاليت نمود ، حقايق يكى پس از ديگرى بر وى جلوه خواهد كرد و هر حق و حقيقتى را كه يافت با آغوش باز خواهد پذيرفت و هر روز يك قدم تازهاى در راه سعادت و نيكبختى برخواهد داشت .
تعليم قرآن نسبت به آفريدگار جهان
وجود آفريدگار
« أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
؛ « 2 »
آيا در وجود خدايى كه آفرينندهء و پديد آورندهء آسمانها و زمين است ، مىشود شك كرد ؟
توضيح : در روشنايى روز ، همه چيز پيش چشم نمايان است ، خودتان ، ديگران ، خانه ، شهر ، بيابان ، كوه و جنگل و دريا را مىبينيم . اما وقتى كه تاريكى شب فضا را گرفت همهء آن چيزهاى روشن و پديدار روشنى خود را از دست مىدهند در آن موقع
هامش
( 1 ) . فرقان ، آيات 43 - 44
( 2 ) . ابراهيم ، آيه 10