درستى نداشته باشد ، عادتاً به كجا منتهى خواهد شد !
كوتاه سخن آن كه : حكومتهاى اسلامى معاصر اهل بيت عليهم السلام به حسب مصلحت وقت در احكام و قوانين اسلام تصرفاتى كردند و در اثر شعاع همين تصرفات ، سيرتشان با سيرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله كاملًا مغايرت داشت و ليكن اهلبيت ، طبق دستور قرآنى ، احكام سيرت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را براى هميشه لازم مىديدند .
به اقتضاى همين اختلاف و تضاد بود كه حكومتهاى نيرومند معاصر در سركوب اهل بيت عليهم السلام هيچگونه فروگذارى نمىكردند و براى خاموش كردن نورشان به هر وسيلهاى كه ممكن بود ، دست مىزدند .
اهل بيت عليهم السلام نيز طبق مأموريت خدايى خود با اين كه پيوسته با مشكلات فراوانى روبه رو و به دشمنان سرسخت و شومى گرفتار بودند ، به دعوت و تبليغ حقايق دين مىپرداختند و در تربيت افراد صالح از پا نمىنشستند .
براى درك اين مطلب كافى است به تاريخ مراجعه نموده كثرت جمعيت شيعه را در پنج سال خلافت حضرت اميرمؤمنان على عليه السلام ملاحظه نماييم . البته اين جمعيت در همان بيست و پنج سال ايام گوشهگيرى آن حضرت فراهم شده بودند . و همچنين سيل گروه شيعه كه به در خانهء حضرت امام باقر عليه السلام سرازير مىشدند . تربيت يافتگان بى سر و صداى حضرت سجاد عليه السلام بودند و همچنين صدها هزار شيعه و دوستان اهل بيت كه دلبستهء حضرت رضا عليه السلام بودند ، خوشه چينان حقايقى بودند كه حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام - حتى از گوشهء زندانهاى تاريك - به نشر آنها مىپرداخت .
و بالاخره در اثر تعليم و تربيت مداوم اهل بيت ، شيعه كه روز رحلت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عده ناچيزى بودند در اواخر عصر ائمه ، به يك شمارهء شگفت آورى بالغ شدند .
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 161
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٦١