و بود ، فقط هفتصد درهم داشت كه مىخواست براى خانه خود خدمتكارى انتخاب كند .
على عليه السلام براى رفع نيازمندىهاى زندگى شخصى خود ، كار مىكرد و به ويژه به كشاورزى و فلاحت علاقه داشت و به درختكارى و استخراج قنوات مىپرداخت ، ولى هر چه از اين راه به دست مىآورد ، يا از غنائم فراوان جنگى عايدش مىشد ، ميان فقرا و نيازمندان قسمت مىكرد و املاكى را كه آباد مىكرد « وقف » مىنمود ، يا فروخته پول آن را به نيازمندان مىرسانيد . در ايام خلافت خود يك سال دستور داد كه عوايد اوقاف وى را اول پيش خودش بياورند ، بعد به مصرف برسانند وقتى كه عوايد مزبور جمع مىشد بيست و چهار هزار دينار طلا بود .
على عليه السلام در آن همه جنگها كه شركت نمود ، با حريفى روبهرو نشد مگر اينكه او را از پاى درآورد و هرگز به دشمنى پشت نكرد و مىفرمود :
اگر همهء عرب به مخالفت و جنگ من برخيزند ، خود را نبازم و باكى ندارم .
على عليه السلام با چنين شجاعت و دلاورى كه تاريخ شجاعان جهان رقيب و قرينى بر آن ياد نكرده است ، بىاندازه مهربان و با عطوفت و جوانمرد و با فتوت بود . در جنگها ، زنان و كودكان و ناتوانان را نمىكشت و اسير نمىگرفت ، و فراريان را تعقيب نمىكرد . در جنگ صفين لشكريان معاويه سبقت گرفته « شريعهء فرات » را اشغال كردند و آب را به روى لشكريان آن حضرت بستند . آن حضرت با جنگ خونينى « شريعه » را پس گرفت ، ولى بلافاصله امر كرد كه راه آب را به روى دشمن باز گذارند .
در زمان خلافت ، بى حاجب و دربان ، همه كس را به حضور مىپذيرفت و تنها و پياده راه مىرفت و در كوچه و بازار مىگشت و مردم را به ملازمت تقوا امر و از تعدّى به همديگر باز مىداشت و با مهربانى و فروتنى به درماندگان و بينوايان كمك مىنمود و يتيمان بىپناه را در منزل خود نگهداشته و شخصاً به حوايج زندگى آنان رسيدگى مىكرد و به تربيتشان مىپرداخت .
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 164
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٦٤