كينهء آنان نسبت به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و پيروان اسلام بيشتر مىشد و براى اين كه جمع مسلمانان را پراكنده سازند ، از پى بهانه مىگشتند و پيروان اسلام نيز ، به ويژه مهاجران مكه ، از كفار دل پرخونى داشتند در انتظار يك اذن آسمانى بودند كه كفار ستمگر را به سزاى اعمالشان برسانند و زنان و كودكان بىگناه و پيران بى دست و پاى خود را كه در مكه در زير آزار و شكنجه آنان بسر مىبردند ، نجات بخشند .
جنگ بدر
در سال دوم هجرت ، نخستين جنگ ميان مسلمانان و كفار مكه در سرزمين بدر ( وادى است ميان مكه و مدينه ) واقع شد . در اين جنگ تعداد كفار نزديك به هزار نفر با تجهيز كامل و ساز و برگ كافى بودند و مسلمانان معادل يك سوم آنان افراد را داشتند و فاقد ساز و برگ و هر نوع وسايل جنگى بودند ، ولى عنايت خدايى فتح درخشانى نصيب مسلمانان فرمود و به بدترين وضعى ، كفار را شكست داد .
در اين جنگ ، مشركان با دادن تلفات جانى سنگين و اسيران بسيار و از دست دادن تجهيزات كامل خود ، به سوى مكه فرار كردند . مىگويند در اين پيكار از كفار هفتاد نفر كشته شدند كه تقريباً نصف آنان از دم شمشير على عليه السلام گذشته بودند و هفتاد نفر اسير گشتند .
جنگ احد
در سال سوم ، باز كفار مكه به رياست ابىسفيان با سه هزار نفر ( و به روايتى پنج هزار ) به مدينه تاختند و در بيرون مدينه در بيابان احد با مسلمانان مصادف شدند . در اين جنگ پيغمبر اكرم با هفتصد نفر از مسلمانان ، در برابر دشمن صف آرايى كرد . در آغاز جنگ غلبه باز با مسلمانان بود ، ولى پس از ساعتى در اثر اشتباه بعضى از مسلمانان شكست به لشكر اسلام افتاد و كفار از هر طرف ريخته و مسلمانان ناگهان