و مقتضى و لازمهء حضور علم نزد عالم ، اين است كه عالم نيز ( همانند علم ) تامّ بوده ، فى نفسه داراى فعليّت باشد و از جهت بعضى از كمالات ممكن بعضى براى او نباشد و اين همان بودن عالم ، مجرّد از مادّه كه داراى فعليّت بوده و از قوهء خالى باشد .
پس علم ، حصول امر مجرّد از مادّه است براى امر مجرّد ( كه نفس است ) و اگر خواستى اينگونه تعبير بياور كه علم ، حضور شىاى براى شىء ديگر است .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: الشيخ حسين الحقاني
ص٣٣١