براى ايجاد فعل و صلاحيّت ادوات و اسباب فعل و غير اينها از امور خارجى .
و از اينجا بطلان قول برخى از فلاسفه كه قدرت را اين گونه تعريف نمودهاند كه « قدرت چيزى و حالتى است كه فعل و ترك هردو با آن حالت صحيح مىشود » واضح و روشن مىگردد و وجه بطلان آن نيز در متن درس بيان گرديده است و به اين وجه اعتراض شده كه لازمهء واجب و لازم بودن فعل واجب الوجود اين است كه او در فعلش فاعل موجب ( به فتح جيم ) باشد و اين با قدرت واجب الوجود سازگار نيست .
و از اين اعتراض پاسخ داده شده كه در متن درس بيان گرديده است .
دربارهء « قدرت » دو قول و نظر ديگر از ناحيهء برخى از متكلّمان ايراد گرديده است .
قول اوّل اينكه صحّت فعل از فاعل متوقّف بر اين است كه فعل ، متأخّر بعدم زمانى باشد پس فعل غيرمتأخّر بعدم زمانى ، ممتنع و محال مىباشد .
از اين قول به دو وجه پاسخ داده شده است يكى پاسخ مبنائى است و ديگرى پاسخ نقضى هردو را مرحوم استاد علّامه در متن درس بيان كرده است مراجعه نمائيد .
قول دوّم اينكه عدّهاى معتقدند كه قدرت تنها همراه فعل حادث مىشود و قبل از صدور فعل قدرت بر آن محقّق نيست .
از اين قول نيز مرحوم استاد علّامه به دو وجه پاسخ داده است به متن درس مراجعه نمائيد .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 267
مساهمون: الشيخ حسين الحقاني
ص٢٦٧