مىباشد و مادّهء موضوع ، همان چيزى است كه حركت را قبول مىكند و مىپذيرد و نقطهء انتهاى حركت ، نيز در حركت طبيعى ( كه يك قسم از اقسام حركت مىباشد ) سكون است كه طبيعت ، آن را اقتضاء مىكند ( يعنى طبيعت ، همانطور كه مبداء حركت است مبداء سكون نيز مىباشد به طبيّعيات شفا ص 15 مراجعه كنيد )
و در حركت قسرى نيز پايان حركت ، هيئت و وضعى است كه همراه آن اثر قسر ( و اجبار ) از بين ميرود .
و در حركت ارادى نيز پايان و انتهاى حركت به چيزى است كه متحرّك آن را كمال براى نفس خويش مىبيند و لازم مىداند كه در آن كمال ، مستقّر گردد .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 191
مساهمون: الشيخ حسين الحقاني
ص١٩١