« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ »
، « 1 »
« قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ » ،
« 2 »
« قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ »
، « 3 »
« قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ * لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ »
، « 4 »
« قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ » *
، « 5 »
« قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ »
، « 6 »
« قُلْ صَدَقَ اللَّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً »
، « 7 »
« قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى »
. « 8 »
و بسيارى ديگر از آيات قرآن كه خود يك ستون مُعظَمى را تشكيل مىدهند .
و معلوم است كه در اين خطابها آنچه مورد امر خداوند قرار گرفته است و رسول خدا بدان مُؤتمر بودهاند خود قول نيست ، بلكه مَقول قول است ؛ يعنى چون به رسول اللَّه خطاب شد :
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
؛ پيغمبر مأمور است كه بگويد :
« هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
، نه
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
؛ و گرنه به امر خدا رفتار ننموده است ، و مأمورٌ به را كه همان نفس مَقول قول است ، انجام نداده است .
هامش
( 1 ) . آيهء 1 سورهء ناس : « بگو : پناه مىبرم به پروردگار مردم . »
( 2 ) . آيهء 1 سورهء فلق : « بگو : پناه مىبرم به پروردگار شكافتگى [ وجود از عدم و يا نور از ظلمت و يا غير آن ] . »
( 3 ) . آيهء 1 سورهء كافرون : « بگو : اى جماعت كافران ! »
( 4 ) . آيات 49 - 50 سورهء واقعه : « بگو : به درستى كه تمام مردم اولين و آخرين در وعدهگاه روز معين گرد هم خواهند بود . »
( 5 ) . صدر آيهء 110 سورهء كهف : « بگو : اين است و جز اين نيست كه من بشرى همانند شما هستم . »
( 6 ) . صدر آيهء 32 سورهء آل عمران : « بگو : از خدا و از رسول خدا پيروى نماييد . »
( 7 ) . صدر آيهء 95 سورهء آل عمران : « بگو : خدا راست گفت ، پس شما از آئين ابراهيم كه گرايش به راستى دارد پيروى كنيد ! »
( 8 ) . قسمتى از آيهء 77 سورهء نساء : « بگو : بهرهء دنيا اندك است ؛ و آخرت براى افرادى كه تقوا پيشه مىگيرند مورد اختيار و پسند است . »