روايت بسيار مفصّلى است كه فقرهء مذكور در متن چنين است : « و اما قوله :
« فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ » *
و
« وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ » *
فانّما يعنى الحساب ، توزن الحسنات و السيّئات و الحسنات ثقل الميزان و السيّئات خفّة الميزان » .
( 152 ) . احتجاج طبرسى ، طبع مؤسسهء اعلمى بيروت ، ص 244 : حديث مفصّلى است از اميرالمؤمنين عليه السلام كه در ضمن آن آمده است : « و معنى قوله :
« فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ » *
و
« وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ » *
فهو قلّة الحساب و كثرته » .
( 153 ) . منافاتى كه در ابتدا بين دو آيه بهنظر مىرسد از اين جهت است كه در آيهء اول خداوند مىفرمايد كه براى كفّار « وزنى » اقامه نمىشود ، يعنى وزن اعمال در كار نيست . در حالى كه در آيهء دوم تعبير
« وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ » *
دلالت مىكند كه براى اعمال آنان « وزن » اقامه مىشود و اعمال آنان سنجيده مىشود ، در نتيجه ميزان اعمال آنان سبك است . مرحوم علّامه قدس سره دفع اين تنافى به اختلاف مورد در « وزن » كردهاند :
نفى « وزن » ( سنجش ) درمورد اعمال حبط شده است و اثبات وزن ( سنجش ) درمورد اعمال حبط نشده .
به نظر مىرسد چنين راهى براى دفع تنافى كافى نباشد ، چه آنكه در آيهء دوم كه مورد اثبات وزن و سنجش است ، كسانى موردنظرند كه درمورد آنان خلود در جهنّم ثابت شده است :
« وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ . . . »
، و خلود در جهنّم جز درمورد كفّار و منافقان ثابت نيست چه آنكه از روايات استفاده مىشود كه موحّدين سرانجام اهل نجاتند . بنابراين افرادى كه مورد آيهء دومند مشمول حبط اعمال كه در آيهء اول اثبات شده خواهند بود و درنتيجه وزن و سنجش اعمال ( طبق آيهء اول ) از آنان منفىّ است .
( 154 ) . احتجاج طبرسى ، طبع مؤسسهء اعملى ( بيروت ) ، ص 351 :
روايت بسيار مفصّلى است كه متضمّن احتجاجات امام صادق عليه السلام با زنديق مشهور است . فقرهء مذكور در متن چنين است :