ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ »
« 1 » . تعبير
« انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ »
شبيه به تعبيرى است كه در ذيل آيهء اعراف آمده كه
« وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ »
« 2 » . اما اختصاص منافقان به « باب » ( در ) كه در آيهء سابق آمده بود به جهت نفاق و اشتراك با مؤمنان در ظاهر حال است و لذا از ظاهر حجاب و از جانب « بابِ » آن معذّب مىگردند . 224
خلاصه اينكه از اين آيات فهميده مىشود « حجاب » و « سور » ( يعنى ديوار ) شىء واحدى است و داراى ظاهر و باطنى است ؛ ظاهر آن عذاب براى شقاوتمندان و باطن آن رحمت براى سعادتمندان .
اختلاف سعادتمندان و شقاوتمندان در ديد است
( گويى ) اگر نظر شقاوتمندان از ظاهر اين حجاب مىگذشت و به باطن مىرسيد ، به نعمت مىرسيدند و رحمت آنان را فرا مىگرفت و گويى اينكه در مقابلِ مؤمنان و كافران جز شىء واحدى نيست و اختلاف ، از ناحيهء ادراك است كه ميان آن دو تفرقه نهاده ، همانگونه كه حالشان در دنيا چنين بود ؛ و آن شىء واحد راه خداست كه مؤمنان در دنيا اين راه را به حال استقامت طى كردند و غيرمؤمنين از آن منحرف گشتند و به همين جهت هم هست كه خداوند قبل از آيهء اعراف مىفرمايد :
« وَ نادى أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ * الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ
هامش
( 1 ) . حديد ، آيه 13
( 2 ) . اعراف ، آيه 50 ؛ و اهل دوزخ بهشتيان را آواز كنند كه ما را از آبهاى گوارا و از نعمتهاى بهشتى كه خدا روزىشما كرده بهرهمند سازيد آنها پاسخ دهند كه خدا اين آب و طعام را بر كافران حرام كرده است