تقسيم فوق مسلماً درست نيست ، زيرا ضرورت عدم را در تحت ممكن خاص مىآورد در صورتى كه ممكن خاص نفى ضرورت است از هر دو جهت عدم و وجود .
اما در منطق جديد ضرورت و امكان و امتناع را با مربع تقابل نشان مىدهند ، به شكل زير :
نمايش تصوير چنان كه از مربع تقابل ملاحظه مىشود ممكن خاص ( 4 ) از طرفى مقابل ضرورى ( 1 ) است و از طرف با ممتنع ( 2 ) قدر مشترك دارد كه آن امكان عدم است در مقابل امكان وجود منتهى عدم در ممتنع مؤكد و ضرورى است و در ممكن خاص غير مؤكد و ممكن . و همينطور ممكن عام ( 3 ) مقابل ممتنع ( 2 ) است و با ضرورى ( 1 ) قدر مشترك دارد كه امكان وجود است در مقابل امكان عام نهايت آنكه در ضرورى اين وجود مؤكد است و در ممكن عام غير مؤكد . همچنين ( 1 ) و ( 2 ) تحت ضرورت مطلق مىآيند كه قدر مشترك ميان ضرورت وجود و ضرورت عدم است و ( 3 ) و ( 4 ) تحت امكان مطلق مىآيد كه قدر مشترك امكان عام و خاص است . پس خلاصه آنكه
بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 56
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٥٦